ناروا از بعضى ها

دکتر افشین احمدپور(پزشک و محقق در حوزه ی طب سنتی)

تا کنون آشکار شد که جناب «نبویان» قصد قربت کرده اند که علوم تجربی طبیعی مانند «فیزیک» ، «شیمی» و ... را نیز به زعم خودشان اسلامی کنند و یحتمل اکنون که بر خر مُراد سوار شده اند و علاوه بر تکیه زدن بر کرسی نمایندگی مجلس شورای اسلامی ، سکه ی دارالضرب «کمیته ی تحول علوم انسانی و اسلامی شدن دانشگاه ها» نیز به نام ایشان خورده مشغول فراهم آوردن مقدّمات این کار با استفاده از پول بی زبان بیت المال هستند!!!

به عبارت بهتر برای میلیون ها سال «زئوپلانکتون ها» در زیر لایه های ضخیمی از سنگ های رسوبی تحت فشار و حرارت قرار گرفته اند تا سوختی فسیلی به نام «نفت» تشکیل شود و خدا که می دانسته ما ایرانی ها هم مثل برادران عرب زبان از موهبت خدادادی استعداد مدیریتی محروم هستیم و علی رغم داشتن ادّعای مدیریت جهان! در مدیریت مرغداری های کشور مدیر پرورمان نیز در می مانیم این مایع ارزشمند را درست در زیر پای ما قرار داده تا ما به کمک دستان توانمند متخصّصان داخلی و مغزهای توانمند متخصّصان خارجی! زحمت استخراج و بسته بندی(بشکه بندی!!) آن را بکشیم و سوار بر کشتی های نفتکش به ثمن بخس روانه ی بازار جهانی اش کنیم تا آنگلوساکسون های مو بور چشم سبز بتوانند راحت تر زندگی کنند!

خلاصه از میلیون ها سال پیش ابر و باد و مه و خورشید و فلک و زئوپلانکتون و فشار و حرارت لایه های رسوبی و دکتر مصدّق و آیت الله کاشانی و دستان توانمند متخصّصان داخلی و مغزهای توانمند متخصّصان خارجی همه و همه در کار بوده اند تا ما کمی نفت بادآورده به کف آوریم و آن را به پول بادآورده تبدیل نموده و تقدیم جناب «نبویان» کنیم تا علوم تجربی را برای ما اسلامی بفرمایند!!

البته خدا را شکر و گلاب به روی بانک جهانی و تُف به ریا و ایضا ً به قبر پدر دروغگو! از آنجا که خط فقر در کشور ما برای خانوارهای شهری برابر در آمد ماهانه ی زیر 946 هزارتومان در ماه است و ایضا ً به این دلیل که در کشور ما هیچ فقیری وجود ندارد بنابراین چه کاری واجب تر از اسلامی کردن علوم تجربی!!! در دانشگاه های ما که بزنم به تخته هیچ استادی مقاله ی دانشجویش را کش نمی رود و به خاطر خوشگل بودن به دختری نمره نمی دهد و حق پسر پشمالویی را ضایع نمی فرماید! همه ی اساتید و دانشجویان هم که تسبیح تربت به دست مشغول پچ پچ کردن حوقله و قرائت قلاقل و بلابل هستند! هیچ دانشجوی پسری هم که بدون اذن پدر هم کلاسی دخترش را به سینما نمی برد تا فیلم «یه بوس کوچولو» را با هم ببینند! بسیجی های دانشگاه هم که سفارت انگلیس را تصرّف نمی کنند تا به علّت کمبود مسجد و امام زاده و سایر بقاع متبرّکه در آنجا زیارت عاشورا بخوانند! پس چه کاری واجب تر از اسلامی کردن فیزیک و شیمی و پزشکی و ...

فقط در این میان مشکل تأمین منابع مالی و کمبود نیروی متخصّص وجود داشته که این دو قلم نیز در سال های اخیر به لطف جاری شدن ینابیع حکمت و نفت در دهان و جیب بعضی ها حل شده است.

مواد و امکانات لازم برای اسلامی کردن علوم تجربی:

1-      یک دو جین مغز متفکّر مانند حکیم دکتر «روازاده» به عنوان نخستین کاشف توطئه ی صهیونیستی «اتل متل توتوله» و استحصال «کره ی گیاهی از چربی فاضلاب شهری» و نیز مهندس «خدادادی» به عنوان نخستین کاشف تنفّر «الاغ از چای» و ایضا ً ارتباط «ماست و آستروسیتومای مغزی» و امکان استخراج درمان «لمفوم هوچکین» از قرآن و استاد «خیراندیش» به عنوان کاشف اثر جاذبه ی ماه بر اخلاط بدن در جزیره ی کیش! و ایضا ً دکتر«ابوالحبیب» به عنوان اوّلین کاشف ارتباط گروه های خونی و امزجه و ...

2-      چند جلد کتاب «اسلام و تجدّد» مهدی نصیری

3-      چند سخنرانی از جناب «نبویان» ، «میرباقری» و ...

4-      میلیاردها تومان پول نفت

5-      مشتی وبلاگ نویس احمق!!

حال پس از این مقدمّه ی نسبتا ً کوتاه! بهتر است به سراغ جنبه ی علمی بحث برویم و ببینیم که حضرات چگونه می خواهند علوم تجربی را «اسلامی» بفرمایند!

جناب «مصطفی ملکیان» در کتاب «راهی به رهایی» به صورتی مختصر به بررسی شقوق ممکن در بحث اسلامی کردن علوم پرداخته و اوّلین شق را چنین بیان فرموده است:

" شاید مراد از اسلامی کردن علوم این باشد که آنچه را در یکایک علوم عقلی و تجربی و تاریخی گفته شده است بر قرآن و روایات معتبر عرضه کنیم و از آن میان هر چه را قرآن و روایات معتبر تصدیق کرده اند بپذیریم و بقیّه را وازنیم یا هر چه را قرآن و روایات معتبر تکذیب کرده اند وازنیم و بقیّه را بپذیریم و در هر صورت مجموعه ی آنچه را می پذیریم یک علم اسلامی به حساب آوریم."

در این شیوه از اسلامی کردن علوم - که در حقیقت نام مناسب آن ضدعفونی! کردن علوم است و ربطی به اسلامی کردن علوم ندارد- باید یک جلد کلام الله مجید و چند جلد کتب حدیثی معتبر فراهم شود و آنگاه عدّه ای آدم بیکار دور هم جمع شده و پول یامفت بیت المال را دریافت کنند و شب تا صبح با نوشیدن نسکافه و کاپوچینو بیدار بمانند و ببینند که مثلا ً درجه ی ذوب تنگستن با مبانی قرآن و حدیث سازگار است یا خیر؟

البته در این میان به تعداد انگشت های یک دست می توان گزاره هایی را یافت که حکم آن ها در قرآن و احادیث معتبر آمده باشد اما خدا وکیلی سر میلیون ها گزاره ی علمی طوری بی کلاه می ماند که اگر هر شب جبرئیل بر برادران کاپوچینوخور اسلام گرا نازل شود نیز گره از کار فروبسته ی آنان گشوده نخواهد شد.

به هر صورت اگر چه این شیوه از اسلامی کردن علوم به شدّت جاهلانه است اما از آنجا که بر روی کاغذ به عنوان یکی از شیوه های اسلامی کردن علوم مطرح شده ما نیز به بررسی آن می پردازیم.

 جناب «ملکیان» ، چند مناقشه را در باب اسلامی کردن علوم به شیوه ی مذکور بیان می کند که نخستین مناقشه ناظر به تفکیک قلمرو علم و دین است. ایشان در این باره چنین می فرماید:

" اگر چنین باشد باید گفت که اوّلاً: چگونه اثبات می کنید که کس یا کسانی که قرآن و روایات معتبر از آنان صدور یافته اند در مقام بیان حقایق عقلی و تجربی و تاریخی ای که در علوم کشف می شوند بوده اند و یا این حقایق را بیان کرده اند؟(مسأله ی هرمنوتیکی)"

 به عبارت بهتر جناب «ملکیان» با زبان خاصّ خودشان از امثال جناب «نبویان» سؤال می کنند که هدف از صدور گزاره های وحیانی این بوده که مردمان ساکن در ربع مسکون! به راه راست هدایت شوند یا آنکه خیر! پیامبران و امامان علیهم السلام علاوه بر وظیفه ی هدایت مردم وظیفه ی تربیت مردمان را در رشته های فیزیک ، شیمی و... نیز به عهده داشته اند؟ زیرا به عنوان مثال اگر قرار باشد که ما بدانیم خوردن «چای» برای بدن مفید است یا مضرّ چاره ای جز این نداریم که دست به دامان علوم بشری شویم مگر اینکه مانند پروفسور جشمید خدادادی!! ادّعا کنیم که خداوند در قرآن بشر را از نوشیدن چای نهی فرموده است!!! البته می توان از «بوزون هیگز» هم برای ارائه ی مثال کمک گرفت اما از آنجا که وبلاگ حقیر محلّ عبور و مرور نوابغ بیشماری همچون «سید رضا صالحی ابری» ، «محسن مقدّس زاده» و ... است که فرق الکترون و شکر تیغال را از هم تشخیص نمی دهند لذا ترجیح دادم که از گیاه مظلوم و نازنین «چای» برای وضوح بیشتر مقصود جناب «ملکیان» سود بجویم.

کمیت طرفداران این شیوه از اسلامی کردن علوم در این میان بدجوری می لنگد چون به جرأت می توان گفت که در بیش از 99 درصد از موارد هیچ ردّ پایی از گزاره های موجود در علوم تجربی در قرآن و احادیث به چشم نمی خورد و به صرف حذف تعداد انگشت شماری گزاره ی مخالف با گزاره های وحیانی نیز هیچ علمی اسلامی نمی شود بلکه فقط گند زدایی می شود و بهتر است از این پس به جای استفاده از عبارت مغلق اسلامی سازی علوم از اصطلاح گندزدایی علوم سخن به میان آورد.

مناقشه ی دیگر جناب «مصطفی ملکیان» در باب این شیوه از اسلامی کردن علوم ناظر به روش شناسی به کار گرفته شده در این شیوه است. ایشان در این باب چنین فرموده است:

" ثانیا ً: آنچه را در فرآیند مذکور ، ردّ یا قبول می کنید صرفا ً بدین دلیل ردّ یا قبول می کنید که قرآن و روایات معتبر آن را تکذیب یا تصدیق کرده اند یا علاوه بر این ، بر اساس شیوه های استدلال و معیارهای ردّ و قبول خود آن علم نیز کار خودتان را توجیه معرفتی می کنید؟ در صورت اوّل خروج از طور بحث کرده اید و سخنتان برای هیچ یک از عالمان آن علم اعتبار ندارد و در صورت دوّم رجوعتان به قرآن و روایات معتبر بیهوده است."

به عنوان مثال فرض کنید که در کتب طب سنّتی گزاره ای تجربی ذکر شده که نشان دهنده ی فایده ی نوشیدن ادرار شتر برای تنگی نفس است.حال این گزاره را می خواهیم از نظر سازگاری با قرآن و احادیث بررسی کنیم و در این مسیر به کتاب سخیف «دانش نامه ی احادیث پزشکی» جناب «ری شهری» مراجعه می کنیم.

به حدیث زیر از نسخه ی عربی کتاب سخیف و مالامال از اباطیل «دانش نامه ی احادیث پزشکی» توجه بفرمایید:

"ما ینبع لعلاج الرّبو548. طب الأئمة عن المفضّل بن عمر:سألت أباعبدالله (علیه السلام) قلت: یابن رسول الله ، إنّه یصیبنی ربو شدید اذا مشیت حتی لربما جلست فی مسافة ما بین داری و دارک فی موضعین. قال: یا مفضل! اشرب له ابوال اللقاح. قال: فشربت ذلک فمسح الله دائی."

در این حدیث لاطائل که جناب «محمّدی ری شهری» با اتلاف عمر و اسراف کاغذ آن را از کتب مختلفی مانند «بحارالانوار» و «طب الائمه» استخراج کرده و به رشته ی تحریر کشیده اند گفته شده که «مفضّل بن عمر» به امام جعفر صادق(علیه السلام)- در احادیث هر جا که اباعبدالله بیاید منظور امام صادق علیه السلام است و نه امام حسین علیه السلام- گفته که در هنگام راه رفتن دچار تنگی نفس می شود طوری که از خانه ی خودش تا خانه ی امام علیه السلام دو بار می نشیند. امام علیه السلام هم به مفضّل می فرمایند که ای مفضل! ادرار شتر شیرده( لقوح یعنی شتری که تازه بچه آورده) بنوش!!! مفضّل هم می گوید: آن را نوشیدم و خدا بیماری مرا بهبود بخشید!!

از بی شعوری و بی سوادی مفضّل بن عمر در جعل این حدیث می گذرم که حتی در متن آن تناقضی گل درشت به چشم می خورد اما فارغ از نگاه تخصّصی به حدیث ، سؤال ما از حضرات این است که ما این حدیث را به صرف اینکه در کتاب سخیف جناب «ری شهری» به امام صادق علیه السلام نسبت داده شده دربست بپذیریم یا علاوه بر این برای اثبات مفید بودن نوشیدن ادرار شتر برای تنگی نفس ناگزیریم که از روش شناسی علوم تجربی بهره مند گردیم؟

اگر قرار باشد ما به صرف دیدن این حدیث خودمان را از تجربه و آزمایش بی نیاز بدانیم به تعبیر جناب «ملکیان» از طور بحث خارج شده ایم زیرا دانشمندان ادیان دیگر هرگز به روش ما برای بررسی گزاره های تجربی تن در نخواهند داد و اگر قرار باشد که ما با روش شناسی علم تجربی این گزاره را اثبات کنیم که دیگر نیازی به قرآن و حدیث در جرح و تعدیل این گزاره نیست.

البته حقیر مثال «ادرار شتر» را فقط محض باز شدن اشتهای نوچه های حکیم نمایان واجبی فروش بیان کردم و گرنه این بحث درباره ی گزاره ی شفابخش بودن عسل نیز مصداق دارد یعنی برای تعیین آنکه  عسل به چه مقدار و در چه بیماری هایی می تواند شفابخش باشد نیز می توان از این روش جدلی سود برد.

ادامه دارد...

پی نوشت ۱: عده ای فکر می کنند که به صرف یک بیماری مختصر می توانند از روزه گرفتن سر باز زنند! حتی این آش آنقدر شور شده که اخوی بنده می گفت در یک عسل فروشی زنی را دیده که می گفته یکی از این حکیم نمایان متقلب او را به پرهیز از روزه گرفتن دعوت کرده است! می فرمایید به چه دلیل؟ چون حاجیه خانم از نظر حکیم نمای مذکور مزاج سوداوی داشته است!!!!

پی نوشت ۲: در شب های قدر تجربه ی خوبی کسب کردم و آن این که تلاوت قرآن بهترین روش شب زنده داری در این لیالی است. بر سال های گذشته که به مسجد می رفتم و مداح های گزافه گو از مسجد کوفه به مدینه گریز می زدند و از مدینه به کربلا و از کربلا به لوس آنجلس!(حوسین! حوسین! ایتس! ایتس!) تاسف می خورم!!!!!

پیش از بررسی پاسخ های جناب «نبویان» به سؤالات سه گانه ی مذکور بهتر است که برای دوری از خلط مبحث ، محلّ نزاع را مشخص کنیم و تمامی احتمالات مطرح در بررسی «علم دینی» یا «علم اسلامی» را مورد مداقّه قرار دهیم تا روشن شود که اصولا ً سخن گفتن از «فیزیک اسلامی» ، «شیمی اسلامی» و ... محلّی از اعراب دارد یا خیر؟

نخستین نکته ای که در این میان باید به آن التفات داشت این است که آیا مقصود ما از واژه ی «علم» در اصطلاح وصفی «علم دینی» یا «علم اسلامی» مطلق علم به معنای آگاهی است یا مرادمان از «علم» رشته های علمی خاصی مانند «فیزیک» ، «شیمی» ، «اصول فقه» ، «فلسفه» ، «تاریخ» و ... است؟

اگر مقصود ما از واژه ی «علم» معنای نخست یعنی مطلق آگاهی باشد راه حصول به چنین علمی دو منبع بیشتر نیست:

1-      صدور علم از جانب خدا به پیامبران از طریق وحی.

2-      حصول علم با استفاده از ابزارهای ادراکی بشری.

از این منظر می توان با قاطعیت گزاره های موجود در کتب مقدّس( در بحث ما قرآن کریم) و نیز احادیث معتبر( از نظر ما شیعیان احادیث پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و سایر معصومین صلوات الله علیهم اجمعین) را «علم دینی» به شمار آورد.

به نظر می رسد که این معنا از «علم» از محلّ نزاع بیرون است و معنای دیگر «علم» یعنی «رشته ی علمی» مدّ نظر طرفداران «علم دینی» یا اسلامی کردن علوم می باشد.

در حقیقت می توان گفت که نسبت «علم» به معنای مطلق آگاهی و «علم» به معنای «رشته ی علمی» نسبت عموم و خصوص مطلق است یعنی «علم» به معنای مطلق آگاهی مفهوم عامی است که رشته های گوناگون علمی از آن متولد شده و در دل دایره ی وسیع آن جای می گیرند. در حقیقت بشر از آغاز تا کنون به آرامی آگاهی های گوناگونی را از راه های وحیانی و غیر وحیانی به دست آورده و به مرور زمان ، مسائل علمی هم سنخ با یکدیگر در قالب رشته های علمی مختلف انسجام یافته اند. البته در این که چه عاملی موجب گرد هم آمدن مسائل یک علم و ایجاد یک رشته ی علمی شده ، بحث ها و مناقشات فراوانی در گرفته است.به عنوان مثال اغلب فلاسفه از جمله بوعلی سینا ، ملاصدرا ، علامه ی طباطبایی و ... معتقدند که عامل تمایز علوم مختلف و جمع شدن مسائل گوناگون در رشته های علمی گوناگون به خاطر تفاوت «موضوع» هر علم است و قاعده ی «موضوع کل علم ما یبحث فیه عن عوارضه الذاتیة» نیز ناظر به همین معناست. از سوی دیگر مرحوم «آخوند خراسانی» در «کفایة الاصول» اعتقاد دارد که سرّ تمایز علوم مختلف از یکدیگر به خاطر اختلاف اغراض و انگیزه های این علوم است. در این میان بر سر معنای «عوارض ذاتیة» نیز بزرگان اصول فقه و فلسفه کارشان به گیس و گیس کشی و پرتاب نعلین کشیده است اما از آنجا که ورود به این اختلافات و بیان نظرات گوناگون ما را از محلّ نزاع دور می کند به همین نکته بسنده می کنم که در هر چه که اختلاف باشد در این نکته ی ظریف اختلاف نیست که «علم» به معنای «رشته ی علمی» از ابتدا به این شکل سر و سامان یافته و منظم نبوده بلکه رابطه ی «علم» به این معنا با «مسائل» آن ، رابطه ی جزء و کل بوده است که ابتدا اجزاء به وجود آمده اند و سپس این اجزاء به خاطر داشتن «موضوع واحد» یا تأمین «غرض واحد» گرد هم جمع شده و کلّی به نام «رشته ی علمی» ایجاد کرده اند.

حال که دانستیم مقصود جناب «نبویان» و سایر طرفداران اسلامی کردن علوم از واژه ی «علم» همان «رشته ی علمی» است بهتر است که رشته های علمی را نیز بر اساس ارتباط با گزاره های وحیانی و غیر وحیانی تقسیم بندی نماییم.

جناب «مصطفی ملکیان» در کتاب «راهی به رهایی» در این باب چنین فرموده اند:

"...می توانیم گفت که علوم را می توان به دو گروه علوم اسلامی و علوم غیر اسلامی تقسیم کرد. علوم اسلامی علومی اند که شأن آنها فهم ، تبیین و دفاع از کتاب و سنّت است و یا در آنها برای اثبات و نفی و ردّ و قبول و نقض و ابرام یک رأی به کتاب و سنّت تمسّک می شود. بدین معنا ، تفسیر قرآن ، شرح حدیث ، سیره ی پیامبر(ص) ، کلام اسلامی ، اخلاق اسلامی ، فقه و بخشی از اصول فقه در زمره ی علوم اسلامی اند. علومی که هیچ یک از دو وصف مذکور را نداشته باشند علوم غیر اسلامی اند. بدین قرار علومی مانند منطق ، ریاضیّات ، علوم تجربی طبیعی(از جمله: فیزیک ، شیمی و زیست شناسی) ، علوم تجربی انسانی( از جمله: روان شناسی ، جامعه شناسی و اقتصاد) ، علوم تاریخی(از جمله: تاریخ و لغت) علوم غیر اسلامی اند."

با توجّه به تقسیم بندی مذکور می توان گفت که علوم اسلامی مانند تفسیر قرآن ، فقه و ... از محلّ نزاع خارج هستند یعنی این علوم در حال حاضر نیز به دلیل ارتباط وثیق با گزاره های وحیانی( هم در مقام گردآوری و هم در مقام داوری) اسلامی محسوب می شوند و از این نظر تلاش دوباره برای اسلامی کردن آنها به حکم قاعده ی «تحصیل الحاصل محال» کاری است ناشدنی و تلاشی است بیهوده!

در میان علومی که از نظر جناب «ملکیان» غیر اسلامی محسوب می شوند نیز محلّ نزاع ما و جناب آقای «نبویان» فقط بر سر علوم تجربی طبیعی( مانند فیزیک ، شیمی ، پزشکی و ...) است و سایر علوم از دایره ی بحث خارج اند.

حال بهتر است با توجه به نکات مذکور پاسخ نخستین سؤال را از زبان جناب «نبویان» بشنویم. سؤال بنده این بود که آیا جناب «نبویان» در حوزه ی علوم تجربی نیز قائل به تقسیم بندی اسلامی و غیر اسلامی هستند یا خیر؟

پاسخ مثبت است زیرا ایشان در همان فراز از سخنان گهربارشان چنین فرموده اند:

"...گفتم شما اگه فیزیک می خونید فیزیک اسلامی می خونید؟ شیمی می خونید اقتصاد می خونید ، اقتصاد اسلامی می خونید!؟..."

جمله ی مذکور و قراین دیگری که در ادامه ی بحث خواهد آمد بیانگر آن است که جناب «نبویان» ، معتقد است که علوم تجربی نیز به دو قسم اسلامی و غیر اسلامی تقسیم می گردد و قسمی که هم اکنون در دانشگاه های کشور ما تدریس می شود علوم تجربی سکولار یا غیر اسلامی است.

حال نوبت به سؤال دوم می رسد و آن اینکه ملاک اسلامی بودن و غیر اسلامی بودن یک علم تجربی چیست؟ یا به تعبیر دیگر چگونه می توان علوم تجربی مانند فیزیک ، شیمی و ... - که فی حدّ ذاته غیراسلامی هستند – را اسلامی کرد؟

ادامه دارد...

پی نوشت: جناب آقای «محسن الهی» در وبلاگ خویش ذیل عنوان راهی به رهایی جناب ملکیان و علم اسلامی و غیر اسلامی نکات ارزشمندی را در باب مطالب نقل شده از جناب «ملکیان» در این بحث نگاشته اند که به دوستان توصیه می کنم از مطالعه ی آن غافل نشوند.

دکتر افشین احمدپور(پزشک و محقق در حوزه ی طب سنتی)

نه هر که چهره  برافروخت دلبری  داند               نه هر که  آینه سازد  سکندری  داند

نه هر که طرف کله کج نهاد و تند نشست              کلاه داری   و  آیین  سروری   داند

از آنجا که در میان حکیم نمایان کاسب مآب واجبی فروش کسی پیدا نمی شود که در حدّ منطق و فلسفه ی دبیرستان از علوم عقلی سر رشته داشته باشد این جماعت ناگزیرند که چونان انگل از کسانی تغذیه کنند که در وادی علم و فلسفه نامی دارند و مقامی! بنده تا به امروز برای تأمین امنیت این کلبه ی مجازی قصد یورش به میزبان های فکری این جماعت طفیلی را نداشتم اما از آنجا که این کاسب مآبان درمانده و نوچه های بی مزد و مواجبشان در فضای مجازی به چند سخنرانی مالامال از اباطیل آویزان شده و گمان می کنند که به عروة الوثقی چنگ زده اند قصد قربت کرده ام که جام شهادت یا همان کاسه ی واجبی را به این وبلاگ تنها و فارغ از تیغ و طلا و تسبیح بنوشانم و این آخرین ریسمان پوسیده را نیز پاره کنم تا حضرات بدانند که به تعبیر سعدی علیه الرحمة :

« آن را که خانه نئین است بازی نه این است!!»

البته این نکته را نیز خاطر نشان کنم که حقیر از وقتی که افتخار شاگردی در محضر حضرت استاد مطهری را به واسطه ی مأنوس شدن با کتب ایشان در دوران نوجوانی پیدا کرده ام هراسی از نام ها ندارم و بارها آزموده ام که غالبا ً در پشت نام های بزرگ ، آدم هایی کوچک مخفی شده اند و القاب و عناوینی چون دکتر و پروفسور و ثقة الاسلام و علامه و ... نمی تواند فی حدّ ذاته ملاک قضاوت درباره ی سخن قرار بگیرد و یگانه معیار سنجش حقیقت در وادی نقد همان  است که علی بن ابی طالب علیه السلام فرموده است که:

«انظر الی ما قال و لا تنظر الی من قال»

نکته ی دیگری که ذکر آن خالی از لطف نیست آن است که بر خلاف تصور عوامانه ی عدّه ای ، اشتباهات انسان های بزرگ به هیچ وجه اشتباهات کوچکی نیست و انسان هر چه قدر که بزرگ تر شود به همان نسبت اشتباهی که می کند بزرگ تر می شود. استاد شهید مرتضی مطهری رحمة الله علیه در این باره می فرماید:

« در جای دیگر هم گفته ایم که همیشه مهمل ترین حرف ها را بزرگان گفته اند یعنی افراد عادی در شأنشان نیست و نمی توانند که این قدر چرند بگویند. واقعا ً همین جور است. یک عطّار و یا یک بقال حداکثر چرندی که می تواند بگوید این است که بگوید حسن آمد و حال آنکه نیامده باشد یا بگوید حسین رفت و حال آنکه نرفته باشد. او نمی تواند از این بیشتر حرف دروغ و حرف چرند بگوید. ولی یک شخصیت علمی و یک عالمی که هزاران تحقیق عالمانه و درست هم دارد اوست که اگر یک وقت چرندی بگوید باید حرف چرندش به اندازه ی خودش بزرگ باشد.»

آبشخور اصلی تفکرات مسموم و جاهلانه ی حکیم نمایان کاسب مآب ، تفکرات ضد فلسفی گروهی است که شاخص ترین چهره ی آنان شخصی به نام «مهدی نصیری» است که کتابی مالامال از اباطیل و لاطائلات را به نام «اسلام و تجدّد» حواله ی بازار کرده و مجله ای به نام «سمات» را نیز هدایت می کند.

«مهدی نصیری» که تجسّم تمام و کمال اخباری گری در روزگار ماست نیازی به نقد ندارد زیرا هر کودک مکتب ندیده ای با نیم نگاهی به کتاب «اسلام و تجدّد» متوجه خواهد شد که دلایل گرانسنگ حضرت ایشان در توقیفی دانستن علوم تجربی بیشتر به درد انتشار در مجله ی «گل آقا» می خورد زیرا ایشان معتقد است که حضرت آدم علیه السلام در هنگام هبوط ، با خود ابزارآلاتی همانند «تیشه» و «چکش» و ... را به زمین آورده است!!! همچنین ایشان معتقد است که اگر علوم تجربی اتصال خویش را با مبداء وحیانی قطع نمی کرد و به دست آنگلوساکسون های چشم سبز و مو طلایی نمی افتاد هرگز اختراع هواپیما توسط اخوان «رایت» به وقوع نمی پیوست و مسلمانان با استفاده از طی الارض به  عتبات عالیات مشرف می شدند!!!

خلاصه حقیر ترجیح می دهم که جناب «مهدی نصیری» را با توهماتش تنها بگذارم تا با انتشار کتبی همچون «اسلام و تجدّد» ، قلوب مؤمنین عاقل را شاد کند و اسباب ادخال سرور در قلب اهل فضل را فراهم آورد.

دستاویز دیگری که حکیم نمایان کاسب مآب و نوچه های بی مزد و مواجبشان به آن آویزان شده اند سخنان شخصی به نام «سید محمود نبویان» است که متأسفانه بر خلاف جناب «مهدی نصیری» دستی نیز بر آتش فلسفه دارد و با نهایت تأسف و تأثر از ماه گذشته نیز به ریاست «کمیته ی تحول علوم انسانی و اسلامی شدن دانشگاه ها» منصوب شده است و جا دارد که بنده از همین جا این مصیبت عظمی را به محضر تمام اندیشمندان در حال انقراض کشورمان تسلیت عرض کنم.

 به هر صورت اگر چه از زاویه ی نگاه حقیر جناب «نبویان» از منظر علمی ، آدم بزرگی نیست و تألیف علمی یا فلسفی قابل توجهی نیز ندارد اما از آنجا که بخشی از سخنان ایشان دست مایه ی مغالطه ی کاسب مآبان و نوچه های بی مزد و مواجبشان در فضای مجازی قرار گرفته ، ناگزیرم که علی رغم میل باطنی ، بخشی از بیانات گهربار حضرتشان را به سیخ نقد کشیده و پوچ بودن سخنان ایشان را آشکار سازم. جناب آقای دکتر«نبویان» در سخنرانی معروف خویش در «طرح ولایت» چنین فرموده اند:

"حالا یواشکی بگم! کشور رو می خواین اسلامیش هم بکنید! با چی باید اسلامی شود!؟ توی یکی از این ول... من ولگردیم خیلی زیاده! توی یکی از این ولگردی ها  توی یک دانشگاهی رفتم! یکی از این ها پا شد اومد پشت تریبون! همون تشکیلاتی که ما رو دوست دارن پشت تریبون فحش خواهر مادر می دن! اومد پشت تریبون و گفت حاج آقا! رهبرتون...(اواخر اصلاحات بود) رهبرتون که گفته الآن فقر و فساد و تبعیض همه جا رو پر کرده! گفتم خوب باشه! چی؟ گفت شما الان بیست و خورده ای سال... بیست و پنج شش ساله الآن دارید اعلام می کنید حکومت اسلامی! حکومت اسلامی! دیدید جواب نداد! برید به سراغ لیبرال دموکراسی! داشت می رفت گفتم وایسا! گفت چیه؟ گفتم دانشجویی؟ گفت آره! دانشجو هستم! چیه؟ گفتم شما... من بیرون دانشگاه رو کار ندارم! یک جای این دانشگاه اسلام پیاده شد و جواب نداد کجاست؟ گفتم رئیس دانشگاه شما مدیریت خونده داره مدیریت می کنه؟ معلوم نیست! اگرم مدیریت خونده سؤال! مدیریت اسلامی خونده؟ تو دانشگاه ها مدیریت اسلامی تدریس می کنن حتما ً! دو! گفتم شما اگه فیزیک می خونید فیزیک اسلامی می خونید؟ شیمی می خونید اقتصاد می خونید ، اقتصاد اسلامی می خونید!؟..."

حضرت ایشان که در زمره ی معروف ترین مروّجان باور غلط اسلامی کردن علوم در مملکت فیلسوف پرور! ما هستند در سطور فوق الذکر به دو نکته ی اساسی اشاره می کنند که نکته ی نخست آن بدیهی و نکته ی دوم قابل مناقشه است:

ایشان در ابتدای کلام خویش به صورت یواشکی! به اسلامی نبودن مملکت ما اعتراف می کنند و دلیل فقر و فساد و تبعیض در کشور را در طول دوران پس از انقلاب پیاده نشدن احکام اسلامی می دانند.تا اینجا سخن جناب «نبویان» قابل مناقشه نیست اما  وقتی که ایشان وارد بحث مصداقی می شوند با استفاده از واژگان نیست در جهانی همچون «فیزیک اسلامی» و «شیمی اسلامی» انسان را ناخودآگاه به یاد بیت معروف مولوی می اندازند که فرمود :

گفت شخصی خوب ورد آورده ای            لیک سوراخ دعا گم کرده ای!

با آنکه اینجانب به خوبی واقفم که منشاء اشتباه ایشان در به کار بردن اصطلاحات مجعولی همچون «فیزیک اسلامی» و «شیمی اسلامی» ، نداشتن تصور درستی از معنای علم تجربی است اما علی ایّ حالٍ بر سبیل جدل ، سؤالات زیر را طرح می کنم و از طرف جناب «نبویان» به آنها پاسخ می گویم:

1-      آیا علوم تجربی مانند فیزیک ، شیمی ، پزشکی و ... فی حدّ ذاته قابل انقسام به اقسام اسلامی و غیر اسلامی اند؟

2-      اگر پاسخ سؤال نخست مثبت است ملاک اسلامی بودن و غیر اسلامی بودن چیست؟

3-      اسلامی بودن یا نبودن علوم تجربی تا چه میزان می تواند بر ایمان و اعتقاد دانشجویان علوم مذکور تأثیر گذار باشد؟

ادامه دارد...

پی نوشت ۱: از وقتی که قوانین منع عبور و مرور حیوانات اهلی را در قسمت نظرات وبلاگ به اجرا گذاشته ام خوشبختانه از حجم نظرات سخیف کاسته شده و این یگانه حربه ی پاسخ گویی به نقدهای حقیر نیز از نوچه های بی مزد و مواجب شارلاتان های حکیم نما گرفته شده است.

 مأخذ: طب لعنتي

با آنکه قصد داشتم مطلبی در نقد سخنان جناب جوادی آملی و ایضا ْ جناب سید محمود نبویان آماده کنم اما از آنجا که دوست گرامی جناب «دکتر دهقانی» مطلبی را درباره ی عوام فریبی سیستم جناب آیت الله!! آل اسحق ارسال فرموده اند شایسته دیدم که همین مطلب را منتشر کنم. نوشته ی جناب «دکتر دهقانی» به شرح زیر است:

به نام خدا

یکی از روش هایی که شیادان حیطه سلامت از آن بهره برده و به کسب منفعت از جسم بیماران مشغول میشوند، ترساندن بیماران و افراد جامعه از یک بیماری و بعد از آن دادن وعده های فریبنده درمانی است. مثلا چون نرخ تشخیص بیماری ام اس در جامعه بالا رفته همین بیماری و درمانهای آن را ترسناک جلوه میدهند و بعد مدعی میشوند مثلا با سیب زمینی آن را درمان کرده اند! همچنین است سرطان. در حالی که بهتر است بدانید امروز 50 درصد از سرطان ها درمان میشوند. و یا 50 درصد از بیماران ام اس به راحتی کنترل میشوند و ...

البته این افراد معمولا بیماری های مزمن را انتخاب میکنند که بتوانند در مدت زمانی طولانی تر مانند یک انگل از بیمار تغذیه کنند و مثلا من هنوز ندیده ام کسی مدعی شود هاری را درمان کرده چون اولا نمیدانند که کشنده ترین بیماری در جهان است ثانیا مگر چند مورد هاری باقی مانده که اینها بتوانند از آن منفعتی کسب کنند.

یکی از نکات مهمی که قبل از شروع مایلم به خوانندگان این مطلب یادآور شوم این است که حقیقت آن است که هیچ درمان معجزه آسایی وجود ندارد!! درمانی که یک بیماری صعب العلاج که جهانی درگیر آن است را در چشم به هم زدنی درمان کند وجود ندارد! درمان هایی به مراتب ساده تر هرگاه برای یک بیماری سخت کشف میشوند، در جهان چنان شور و هیجانی به پا میکنند که هر کسی خبردار میشود و گاه فقط یک داروی جدید میلیاردها دلار سود و منفعت نصیب یک شرکت میکند. بنابراین مطمئن باشید اگر در گوشه ای کسی مدعی شد که درمانی مثلا برای سرطان ریه دارد بدانید که یا فردیست بیرحم و بداخلاق که جهانی را از چنین درمانی بیخبر گذاشته و یا ابله است و نمیداند چه میگوید که در هر دو صورت بهتر است به او مراجعه نکنید.

اما به مطلب اصلی برگردیم. در میان بیماری هایی که برای کسب منفعت جذاب است، بیماری سرطان جایگاه خاصی دارد. اکنون که فرصت آن پیش آمده شاید بهتر باشد اندکی در مورد سرطان توضیح بدهم. سرطان ها گروهی از بیماری های به اصطلاح نئوپلاستیک هستند که دارای خاصیت بدخیمی به معنی تهاجمی بودن هستند. بنابراین هرگاهی بیمار در بدن خود یک تومور دارد الزاما سرطان نیست و حتی هرگاه در بدن خود یک توده داشته باشد الزاما حتی تومور نیست. البته بعضی از سرطان ها اصلا توده ای ایجاد نمیکنند مانند سرطان خون و ...

امروزه حدود 50% از سرطان ها با روش های مختلف شیمی درمانی و جراحی و ... درمان میشوند. برای بعضی از سرطان ها مانند کبد و یا دهانه رحم واکسن تولید شده است و این نشان دهنده این است که امروزه دیگر سرطان آن غول بی شاخ و دم گذشته به هیچ عنوان نیست. اما فراتر از اینها، امروزه کمتر سرطانی وجود دارد که اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شود قابل درمان نباشد و کشنده باشد. بنابراین نکته بسیار مهم در سیاست طب امروز در درمان سرطان تشخیص زودهنگام است و پزشکان و محققان به درستی بیشتر بر روی این مورد متمرکز هستند تا درمان. این مطلب از این جهت ارزشمند است که بدانید در سرطان زمان و تشخیص زودهنگام حرف اول را می زند.

درمیان افراد مختلفی که مدعی درمان بیماری های صعب العلاج هستند در اینترنت به سایت درمانگاه "پژوهشگران طب گیاهی بوعلی سینا" با آدرس اینترنتی http://www.booali.ir/ برخورد کردم. "این شرکت در سال 1379 در قم تاسیس گردیده وزیر نظر حکیم آیت الله محمد آل اسحاق بر اساس تجربه های بو علی سینا وکتاب قانون و اصول روانشناسی اسلامی درمان می کند. " در سایت این شرکت ادعا هایی عجیب در درمان ایدز و سرطان و ... وجود دارد. به عنوان یک پزشک، در طول این سالها هرگز برای آموختن کمک به بیماران از کسب تجربه از هیچ کس شرم نداشتم، و چون در سایت در این قسمت: http://www.booali.ir/index.php?view=category&catid=20&option=com_joomgallery ادعای ارائه پرونده بیماران درمان شده سرطانی بود مشتاق شدم بعضی از آنها را بخوانم.

مورد مطرح شده جالب یا بهتر است بگوییم تاسف بار اول در سایت یک خانم 28 ساله است که دارای سابقه فامیلی (FH) از سرطان سینه است. بر اساس مطالعات انجام شده که در سایت به عنوان سند قرار گرفته ایشان مبتلا به تغییرات فیبروسیستیک پستان ها بوده اند. (برای دیدن عکس قبل از درمان به آدرس زیر مراجعه کنید)

http://www.booali.ir/index.php?view=image&format=raw&type=orig&id=254&option=com_joomgallery

تغییرات فیبرو سیستیک در بافت پستانی، بر اساس مطالعات مختلف در کتب مختلف پزشکی (جراحی شوارتز، پاتولوژی رابینز و زنان نواک) شامل تغییراتی "غیر سرطانی" هستند که تا در 60% از زنان دیده میشوند. بسته به سایز در بعضی از کتب این تغییرات هرگاه زیر 30 میلیمتر باشند حتی عنوان بیماری را هم ندارند چه رسد به سرطان!! این تغییرات در طول یک دوره قاعدگی یک ماهه بزرگ و کوچک میشوند.

در سایت عکس دیگری از نتیجه مطالعات دیگری قرار داده شده که به عنوان بعد از درمان مشخص شده است و ظاهرا با توجه به کمتر شدن این تغییرات در مطالعات بعدی مدعی درمان سرطان شده اند!!!(برای دیدن عکس بعد از درمان به آدرس زیر مراجعه کنید)

http://www.booali.ir/index.php?view=image&format=raw&type=orig&id=255&option=com_joomgallery

اما ببینیم در این مطلب چه مسائلی نهفته بود!

الف- در این سایت احتمالا برای جلب توجه بیشتر اسم بیماران به طور کامل مشخص است. چنین خلاف اخلاقی در هر جایی از دنیا با توجه به افشای اسرار بیمار حتی اگر خود بیمار در زمانی اعلام رضایت کرده باشد میتواند مجوز کار هرکسی در هر مقامی را توقیف کند. اما به نظر می رسد برای جلب توجه بیشتر اخلاق را میتوان در چنین موسساتی قربانی کرد! (برای درج این مطلب اسم را پوشاندیم اما متاسفانه در سایت اسم ها پوشانده نشده اند.)

ب- بیمار مورد نظر بیماری است که با توجه به سابقه سرطان در خانواده، احتمالا در استرس و نگرانی این بیماری است و از آن طعمه های خوب برای افراد سودجو به حساب می آید. به چنین فردی با این شرایط روحی و روانی با بیرحمی تمام گفته میشود شما سرطان دارید!!!! در حالی که وی حتی بیمار هم نیست. سپس با وقاحت تمام به کسی که حتی بیمار نبوده و بر اساس تمام کتب پزشکی احتیاجی به درمان ندارد (مگر احتمالا برای علائم) گفته می شود ما شما را درمان کردیم!

ج- با وجودی که این فرد بیمار نیست، اما با توجه به مشکل خانوادگی نیازمند بررسی دوره ای دقیق برای تشخیص سرطان احتمالی است. این نگرانی وجود دارد که رفتار های کاسب کارانه این چنینی با اغفال این مریض در آینده نیز مانع از اقدامات لازم برای تشخیص زودرس بیماری شود و اگر این بیمار قرار باشد در آینده واقعا سرطان بگیرد از تشخیص زودهنگام که رمز نجات اوست محروم بماند.

د- بیایید لحظه ای در خیال خود فرض کنیم که این زن واقعا سرطان داشته و بهبود یافته، آیا حتی در آن صورت این مسئله چیزی را اثبات میکرد؟

بجز چند بیماری نادر در کل علم پزشک بیماری با کشندگی 100% سراغ ندارم. به این معنی که حتی بدترین بیماری ها ممکن است حتی بدون درمان بهبود یابند و موارد بهبود خودبخود حتی سرطان های کشنده هم در اینترنت و .. به وفور وجود دارد. به قول استاد سخن سعدی "بر نادر حکم نتوان کرد"

اگر قرار باشد کسی مدعی درمان یک بیماری شود بایستی اولا نوع درمان دقیقا مشخص شود و مشخص شود که محقق چگونه توانسته است روش و شرایط درمان را در همه یکسان نگه دارد؟ ثانیا باید مطالعه بر روی تعداد بسیار زیادی از افراد باشد نه 1-2 نفر یا حتی 100 نفر! و در آخر باید بتواند نتیجه را تا سالها پیگیری کند گاه حتی تا 20 سال یا بیشتر.بنابراین موارد اینچنینی در اینترنت که گفته می شود فلانی درمان شد و ... همه و همه تبلیغاتی زرد بیشتر نیستند.

دکتر افشین احمدپور(پزشک و محقق در حوزه ی طب سنتی)

مورد دیگری که ذکر آن در این مقال خالی از لطف نیست آن است که جناب «دکتر! سید علی ابوالحبیب» در صفحه ی 95 جلد دوم کتاب سخیف «شناخت طبایع» پس از آنکه گروه خونی O را معادل طبع ژنتیکی «دم» فرض کرده اند در قسمت برنامه ی غذایی چنین نوشته اند:

" به طور خلاصه این افراد بایستی گوشتخوار باشند و ورزش های مدوام و نیمه سنگین انجام دهند و از خوردن نان و لبنیات(بدون مصلح) پرهیز کنند.خون این گروه رقیق است و به همین دلیل بیماری های خونریزی دهنده در آنان شایعتر است مثل کولیت اولسرو- کرون – و زخم معده – همچنین انواع بیماری های عفونی حاد – سرطان پوست – و کم کاری تیروئید در آنها بیشتر دیده می شود."

سپس بلافاصله در لیست خوراکی های بسیار سودمند برای دارندگان گروه خونی O ذکر خیری هم از «کلم پیچ» و «شلغم» کرده اند که هر دو به لحاظ گیاه شناسی جزء خانواده ی کلم (Brassicaceae) هستند و از بدیهیات پزشکی این است که گیاهان این خانواده موجب کم کاری تیروئید می گردند. حال سؤال اینجاست که اگر افراد دارای گروه خونی O در معرض ابتلا به کم کاری تیروئید هستند چگونه گیاهان موجود در خانواده ی کلم برای آنها غذاهایی مفید محسوب می گردند!!!؟

همچنین در صفحه ی 102 جلد دوم کتاب سخیف «شناخت طبایع» ، نویسنده پس از تطبیق گروه خونی A با طبع ژنتیکی «سودا» ، خوراکی های بسیار سودمند را برای افراد دارای این گروه خونی به شرح زیر به نگارش در آورده است:

" ماهی کپور- اردک ماهی – ماهی آزاد- ماهی سفید- ماهی سرخور- ساردین- قزل آلا- پنیر سویا- شیرسویا- روغن زیتون- بادام زمینی- تخمه ی کدو- انواع لوبیا- (سیاه- سبز- چیتی)- نخود فرنگی- عدس- گندم سیاه- نان برنجی- نان تهیه شده از جوانه گندم- نان تهیه شده از آرد سویا- آرد جو دوسر- آرد برنج- آرتیشو(کنگرفرنگی)- کلم برگ سبز- کاهو- برگ چغندر- سیر- ترب کوهی- جعفری- کلم پیچ- زردک- هویج فرنگی- شلغم- کدو حلوایی- کاسنی- تره فرنگی- اسفناج- زردآلو- انجیر- آلو- کشمش- توت سیاه- گریپ فروت- ذغال اخته- لیمو- گیلاس- آناناس- آب کرفس- آب هندوانه- مالت جو- زنجبیل- سس سویا- پودر سیر و موسیر- خردل – یونجه- ریشه باباآدم- زالزالک(عرق کیالک)- سنبل الطیب- بابونه- صبر زرد- چای سبز- خار مقدس- قهوه."

خوانندگان اهل فضلی که با طب سنّتی آشنایی دارند می دانند که طبع خلط «سودا» از نظر طب سنّتی «سرد و خشک» است بنابراین در افراد مبتلا به غلبه ی سودا بهتر است از مصرف خوراکی های سرد و خشک و نیز خوراکی های سودازا اجتناب شود اما در کمال تعجّب مشاهده می کنید که اکثر گوشت ها ، سبزی ها و میوه های نام برده شده به عنوان غذاهای مفید برای افراد دارای گروه خونی A  دارای طبع سرد و بعضا ً سودازا می باشند. به عنوان مثال عدس ، کلم پیچ و...، خوراکی هایی هستند که در سطور بالا به عنوان غذاهای مفید برای افراد دارای گروه خونی A معرفی شده اند در صورتی که اگر ادّعای بوعلی سینای زمان درست باشد و افراد دارای گروه خونی A دارای طبع ژنتیکی سودا باشند مطابق متون طب سنّتی باید به شدّت از مصرف عدس ، کلم پیچ و... خودداری نمایند. از طرف دیگر ، افراد دچار غلبه ی سودا غالبا ً مبتلا به کم خوابی و ضعف قوه ی باه هستند و لذا مصرف قهوه در این افراد نه تنها هیچ فایده ای ندارد بلکه مضرّ نیز محسوب می شود زیرا قهوه  طبق نصّ صریح کتب طب سنّتی ، باعث بی خوابی و کاهش نیروی جنسی می شود و به همین دلیل تک بیت معروفی در کتب مفردات طب سنّتی در ذیل مادّه ی قهوه آمده است که به زیبایی به عوارض قهوه اشاره می کند:

آن سیه رو که نام او قهوه است       مانع النّوم و قاطع الشّهوه است!

نکته ی جالب توجه دیگر این است که طبق آمار و ارقام جهانی ، فراوانی تقریبی گروه های خونی در جمعیت دنیا به صورتی است که اصولا ً انطباق آن ها را با مزاج های افسانه ای طب سنّتی دچار مشکل می کند چرا که ساکنان برخی مناطق دنیا فقط یک نوع گروه خونی دارند. به عنوان مثال در برخی مناطق قاره ی آمریکا میلیون ها نفر در یک منطقه فقط گروه خونی O دارند در صورتی که در این مناطق  به ندرت می شود فردی را پیدا کرد که دارای گروه خونی A باشد در حالی که در مناطق اسکاندیناوی درست حالت عکس وجود دارد و اکثر مردم دارای گروه خونی A هستند. حال سؤال اینجاست که آیا می توان  طبق سخنان نامعقول بوعلی سینای زمان! نتیجه گرفت که مردمان قاره ی آمریکا اکثرا ً طبع ژنتیکی دم دارند و مردمان اسکاندیناوی طبع ژنتیکی سودا!!؟

به علاوه ، فراوانی گروه های خونی به گونه ای است که تنها حدود 5 درصد مردم دنیا دارای گروه خونی AB می باشند و منطبق بر ادّعاهای خنده دار جناب حکیم باید نتیجه گیری کرد که فقط 5 درصد مردم دنیا دارای طبع ژنتیکی صفرا هستند!!!

از طرف دیگر اگر آلل های مختلف گروه های خونی سیستم ABO و Rh در تعیین نوع مزاج نقش داشته باشد طبق قوانین احتمالات و با در نظر گرفتن خالص یا ناخالص بودن فرد دارای گروه خونی می توان احتمالات دوازده گانه ی OO- , +OO , AO- ,AO+ ,  AA-,  AA+ وBO- وBO+ و  BB-وBB+ و  AB-و AB+ را مطرح کرد.  حال سؤال اینجاست که اوّلا ً چگونه می توان این احتمالات دوازده گانه را با اخلاط چهارگانه یا امزجه ی نُه گانه تطابق داد که صد البته نمی توان چنین کاری کرد! و ثانیا ً تغذیه ی این افراد بایستی بر چه مبنایی تنظیم شود؟ اگر قرار است تغذیه ی این افراد بر طبق مزاج شناسی طب سنّتی  تنظیم گردد پس چرا ایشان با رونویسی از کتاب های «پیتر دادامو» ، برنامه های غذایی کتاب سخیف «شناخت طبایع» را برای گروه های خونی گوناگون ، به رشته ی تحریر درآورده اند؟ و اگر بنا بر این است که مواد سرقت شده از کتب «پیتر دادامو» را به اسم خود به خورد ملت بدهند دیگر چرا طبّ سنّتی را به لجن کشیده اند!!؟

البته همانگونه که پیش از این نیز بیان شد اینجانب در تمامی سطور فوق الذکر ، فقط به طریق مماشات ، مبانی غلط حضرت حکیم مزاج شناس را پذیرفتم تا اثبات کنم که با پذیرش همین مبانی غلط نیز ، ادّعاهای ایشان قابل پذیرش نیست و علاوه بر ناسازگاری با طب جدید ، با مبانی طب قدیم نیز نمی سازد و گرنه  همانگونه که پیش از این گفتم ، ما در هیچ یک از امّهات کتب طب سنّتی اصطلاحاتی به نام «دموی مزاج» ، «مزاج دموی» ، «طبع دموی» و ... نداشته ایم و نداریم و نخواهیم داشت! و این الفاظ جعلی ، در قحط الرجال دوره ی قاجاریه ، از کشورهای اروپایی به ایران راه یافته است و امروزه نیز عدّه ای حکیم نمای بی سواد که نه از طب مدرن چیزی می دانند و نه از طبّ سنّتی ، به صرف داشتن چند دوست گردن کلفت در میان خیل سیاستمداران ناآگاه ، منبر و مسجد و میخانه را قبضه کرده اند و به نام طبّ سنّتی ، بذر جهالت در شوره زار ذهن عوام بی مطالعه و بی خبر از همه چیز و همه جا می افشانند!

شما در هیچ کجای کتاب «القانون فی الطب» بوعلی سینا ، «ذخیره ی خوارزمشاهی» سید اسماعیل جرجانی ، «الحاوی» زکریای رازی ، «الاسباب و العلامات» نفیس بن عوض کرمانی ، «کامل الصّناعة الطبیة» علی بن عبّاس مجوسی اهوازی و ... حتی یک بار به اصطلاحی تحت عنوان دموی مزاج ، سوداوی مزاج ، صفراوی مزاج ، بلغمی مزاج یا چه می دانم طبع سوداوی ، طبع بلغمی ، طبع صفراوی ، طبع دموی یا از این دست الفاظ من در آوردی برخورد نخواهید کرد چرا که اصولا ً مزاج بر اساس طبایع چهارگانه ی «سردی ، گرمی ، خشکی و تری» بیان می شود نه بر اساس اخلاط اربعه ی «سودا ، صفرا ، دم و بلغم».

مأخذ: طب لعنتي

دکتر افشین احمدپور(پزشک و محقق در حوزه ی طب سنتی)

مزاج ها و گروه های خونی(ادامه ی قسمت قبل)

جناب آقای «دکتر! ابوالحبیب» در صفحه ی 92 جلد دوم کتاب سخیف «شناخت طبایع» با رونویسی از مطالب «پیتر دادامو» نامگذاری گروه های خونی چهارگانه را با الفاظ «شکارچی» و ... به اروپایی ها و تحقیقات صورت گرفته در این باره را به خودش نسبت داده و چنین می نویسد:

" اساس این تحقیق بر روی بیماران بسیاری است که با توجه به فرهنگ محلّی و مردمی کشور خویش انجام داده ایم. به طور کلّی چهار گروه خونی اصلی در دنیا داریم که ظاهرا ً به ترتیب تقدّم و تأخّر زیر در تکامل خلقت بشر به وجود آمده اند. اوّلین آنها گروه خونی O و سپس A و بعد از آن B و در نهایت گروه خونی کمیاب AB است.با توجه به سیر تکامل تاریخی این گروه های خونی به ترتیب به گروه خونی O لفظ شکارچی و به گروه خونی A لفظ کشاورز و به گروه خونی B لفظ مهاجر یا چادرنشین و بالأخره به آخرین گروه خونی یعنی AB  لفظ معمّا را نسبت می دهیم."

این در حالی است که نامگذاری گروه های خونی با الفاظ مذکور فقط و فقط در کتب جناب «پیتر دادامو» آمریکایی دیده می شود و تمامی رژیم های توصیه شده در کتاب سخیف «شناخت طبایع» برای گروه های خونی مختلف نیز از کتب «پیتردادامو» به سرقت رفته اما متاسفانه هیچ نامی از این شارلاتان نگون بخت غربی در کتب مذکور به چشم نمی خورد.

 نابغه ی بزرگ عصر ما در ادامه ی جملات مذکور ، با بلغور کردن حرف های نجویده ی «پیتر دادامو» درباره ی «لکتین ها» ، به معادل سازی برای اخلاط چهارگانه مبادرت نموده و به ترتیب زیر ، گروه های خونی اربعه را با اخلاط اربعه منطبق فرموده است:

1-     گروه خونی O (طبع ژنتیکی دم)

2-     گروه خونی B (طبع ژنتیکی بلغم)

3-     گروه خونی A (طبع ژنتیکی سودا)

4-     گروه خونی  AB(طبع ژنتیکی صفرا)

ایشان سپس با نبوغ استثنایی و علم لدنی خویش ، چنان مطالب سرقت شده از «پیتر دادامو» را با اخلاط اربعه مخلوط کرده اند که حتی خود «پیتر دادامو» نیز از خواندن آنها انگشت به دهان خواهد ماند!!

البته همانگونه که پیش از این بیان شد مزاج ها 9نوع هستند و ما چیزی به نام طبع دم یا طبع بلغم یا طبع سودا و یا طبع صفرا نداریم اما بر سبیل جدل ، سخن غلط ایشان را عجالتا ً می پذیریم و بر همین اساس براهین خویش را پایه ریزی می نماییم.

چیزی که در این میان ، عجیب می نماید ضعف حافظه ی قریب به آلزایمر در نویسنده ی کتاب سخیف «شناخت طبایع» است چرا که ایشان در سرقت های متعدّد خویش از کتب مختلف به کلّی فراموش کرده که دست کم تناقضات و تعارضات مطالب موجود در کتاب خویش را برطرف نماید.

نمونه ی بارز این امر آن است که ایشان ابتدا در جدول شناخت طبایع صفحه ی 12 جلد دوم کتاب سخیف «شناخت طبایع» علاوه بر گروه خونی A سایر گروه های خونی منفی مانند O- ، A-، B- و  AB-را منطبق بر طبع سودا به شمار آورده و در صفحه ی 51 نیز طی جملات گهرباری چنین نوشته است:

" در تمام کسانی که آسم دارند یا کم خونی مزمن دارند یا کم خونی ارثی مثل تالاسمی و نظایر آن را دارند و همچنین تمامی گروه های خونی سوداوی مزاج مثل  A+وA-   وO-   وB-   و  AB- احتمال بزرگی طحال و عاروض ناشی از بزرگ شدن طحال در بدن وجود دارد."

بر خلاف سطور فوق ، ایشان در صفحات 95 تا 118 همین جلد سخن خود را نقض کرده و گروه خونیO  را دموی ، گروه خونیAB  را صفرای ، گروه خونیA  را سوداوی و گروه خونیB  را بلغمی معرفی نموده است.در صفحه ی 125 جلد دوم کتاب سخیف «شناخت طبایع» همین تناقض مجددا ً تکرار شده زیرا ایشان در آنجا ارتباط گروه های خونی را با طبایع چنین بیان نموده است:

" طبع ژنتیکی که با گروههای خونی شما مطابقت دارد مثلا ً اگرO بوده باشید طبع دم دارید و اگرB  بوده باشید طبع بلغم و همین طورA با طبع سودا و   ABبا طبع صفرا مطابقت خواهند داشت."

حال سؤال اینجاست که بالأخره در این بلبشو ، کدام یک از آلل ها باعث به وجود آمدن مزاج خاص می شود؟ اگر آلل های تعیین کننده ی مزاج همان آلل های سیستم ABO یعنی آلل های O ، A و B هستند پس چگونه همه ی افراد دارای گروه خونی منفی سوداوی مزاج محسوب می شوند و اگر عامل تعیین کننده ی مزاج همان عامل  Rhاست پس چگونه افراد دارای گروه خونی A+ سوداوی مزاج به حساب می آیند؟

حکیم مزاج شناس ما ماشاء ا.. علاوه بر ابتلا به آلزایمر پیشرفته ، دست کم آنقدر بهره ی هوشی نداشته که بداند با آمیختن مزاج شناسی و نظریه ی «پیتر دادامو» هزاران تناقض عجیب و غریب دیگر نیز پیش می آید که برای هر یک از آنها می توان صدها و هزاران صفحه مطلب نوشت!

 به عنوان مثال ، ایشان در صفحه ی 12 جلد نخست کتاب سخیف «شناخت طبایع» ضمن اشاره به نظریات حکمای طب سنّتی درباره ی تعداد وعده های غذایی چنین می نویسد:

" آنان معتقد بودند که غذا خوردن هم مثل خیلی کارهای دیگر آدابی دارد و بایستی پزشک بر اساس وضعیت جسمی بیمار تمام این اصول را به بیمار تذکّر دهد. مثلا ً سیستم خرده خواری و یا سه نوبت در روز را خیلی قبول نداشتند بلکه بهترین روش را در رژیم ترک ناهار و فقط خوردن صبحانه و عصرانه خصوصا ً در فصول گرم مفید می دانستند زیرا در این صورت کبد و سایر ارگان های دست اندر کار جهاز هاضمه وقت کافی جهت استراحت و گوارش خوردنی ها پیدا می کنند و گرنه تند تند و به دفعات مختلف غذا خوردن جز اینکه غذاها در بدن تجمّع پیدا کنند و در دراز مدت شخص را چاق ، مسموم و خواب آلود کنند سود دیگری در بر ندارد."

مشاهده می فرمایید که ایشان در سطور فوق الذکر ، اشاره کرده اند که وعده های غذایی سه نوبته و مخصوصا ً وعده ی ناهار ، به علت ایجاد خستگی در دستگاه هاضمه ، با سلامتی در تضاد می باشد اما در کمال تعجّب در صفحات 97، 98 و 99 جلد دوم کتاب سخیف «شناخت طبایع» ، برنامه های غذایی پیشنهادی خویش را برای گروه خونی O بر اساس وعده های صبحانه ، ناهار ، عصرانه و شام(چهار وعده) تنظیم فرموده اند!!! و درباره ی سایر گروه های خونی نیز در صفحات بعد عین همین پیشنهاد غلط تکرار شده است.

البته وقتی که آدم بی سوادی مانند ایشان به جای باز کردن مغازه ی کله پاچه پزی ، سر از دنیای علم پزشکی در می آورد و نویسنده می شود و با بضاعت مزجاة خویش ، با وصله پینه کردن مطالب سرقتی از کتب مختلف دست به تألیف کتاب می زند ، ماحصلی جز این شلم شوربا روانه ی بازار نشر نمی گردد اما بنده عاجزانه از ایشان تقاضا می کنم که دست کم برای حفظ آبروی خودشان هم که شده از مصرف میوه ی نارس ، قضای حاجت در آب روان و مصرف پنیر بدون گردو جدّا ً خودداری بفرمایند تا دست کم حافظه ی مبارکشان آنقدر کشش داشته باشد که چنین تناقضاتی را ایجاد ننماید!!

پی نوشت نخست: قسمت نظرات را که مشاهده کردم دیدم دوست عزیزی با نام «محسن» چند صفحه ای به زبان انگلیسی فحش داده  و به شدت از اینکه حقیر «خیراندیش» و «خدادادی» را به توپ بسته ام دچار سوختگی درجه ی ۳ شده است. این هم از کرامات نوچه های این جماعت است که خجالت می کشند به زبان شیرین فارسی فحاشی کنند و از زبان حمال های هنگ کنگ یاری می جویند! جالب اینجاست که در ابتدای نوشته اش هم اظهار امیدواری کرده که بنده انگلیسی بلد باشم!!!!!!!!!!!!!! در حماقت یک آدم همین بس که وقتی با یک ایرانی سر و کار دارد صرفا ْ به جهت رفع احساس حقارت به زبان دیگری چهچه می زند که بگوید ترب هم جزء میوه جات است و نمی فهمد یا نمی خواهد بفهمد که زبان فقط یک ابزار است و وقتی که فردی بی شعور است هم در هنگام فارسی سخن گفتن بی شعور است و هم در هنگام انگلیسی بلغور کردن!! حالا بگذریم از اینکه وقتی حقیر انگلیسی می خواندم این برادر گرامی به جای سیب زمینی می فرمودند: «دیب لمینی»!!!

دکتر زهرا طباخي

 یکی از آسان ترین راه های همه گیر کردن و موجه جلوه دادن موضوعات غیرعلمی و ادعاهای استوار بر باطل که فاقد هر گونه پیشینه و بنیه علمی هستند دستاویز قرار دادن بحث های روز است. به این ترتیب هر گوینده ای که اندکی از هوش و اخبار روز بهره مند باشد می تواند آن چه را مدنظر دارد به شکلی نخبه پسند جلوه داده و جمعی را با خود همراه کند.
این استراتژی به اندازه ای کارساز است که سال هاست افرادی با پیشینه غیر مذهبی یا حتی بعضا ضد ایرانی با لعاب دهی های آن چنانی به نام مبارزه با صهیونیسم یا سنت گرایی و ملی گرایی و ایران خواهی در میان محققین حقیقی خود را جازده و دستگاهی غیر قانونی و پولساز برای خود به هم زده اند.

یکی از موارد نگران کننده که منجر به بسط جهل و تمسخر طب سنتی ایرانی شده و حتی موجبات زیر سوال رفتن رسم های نیکوی اسلامی مانند حجامت را فراهم آورده تلاش مضاعف انجام گرفته توسط گروه های مشکوک برای پوشاندن قبای گشاد حکمایی چون ابن سینا بر تن نحیف و بی بنیه علمی هم چون روازاده است. باید از برگزار کنندگان طرح ولایت سوال شود که چطور اجازه داده اند آقای روازاده در کنار بزرگان علم و محققین حقیقی مثل حجه الاسلام پناهیان، حجه الاسلام ماندگاری یا حجه الاسلام دکتر روانبخش قرار گرفته و اذهان عمومی را با استدلال های تکان دهنده ای مثل استناد به عبارت "سمپوزیوم" یا "لژ" به این سمت سوق دهند که دانشگاه را فاقد "علم و تفکر" معرفی کنند! ملاک چنین برداشت هایی را هم حتما همان استدلال بی بدیل "صهیونیستی بودن علم جدید" می دانند. جالب اینجاست که این فرد در طول مدت کوتاه ظهورش تا به امروز به کرات از تکنیک هایی مثل استناد به احادیث جعلی، دروغ بستن به قرآن و پیغمبر و ذکر احادیث با سند ضعیف متوسل شده اما هرگز توسط روحانیون برجسته مورد تذکر واقع نشده یا احیانا قانون گریبان وی را نگرفته است!

تاکنون پزشکان و صاحبان کرسی طب سنتی در دانشگاه ها و مراکز علمی مقالات بسیاری در نقد ادعاهای سخیف و غیرعلمی چنین افرادی به رشته تحریر دراورده اند تا مبارزه با جهالتی نوظهور به نام طب مظلوم سنتی را در جامعه نهادینه کنند اما دریغ از حمایت بنگاه های قدرت و حتی مراکز علمی حوزوی! قطعا اشکالی در کار است که کلام آمیخته به علم به گوش صاحبان قدرت می رسد اما مبارزه قانونی و شرعی با این مدعیان نوظهور کم فروغ ادامه پیدا می کند.
متاسفانه پیش از این نیز موسسه امام خمینی (ره) وابسته به آیت الله العظمی مصباح یزدی در دعوتی که از ایشان به عمل آورده بود مورد تذکر جمعی از متخصصین دانشگاهی طب سنتی واقع شده بود اما با ذکر این موضوع که انتشار سی دی جلسه کذایی هیچ ربطی به این موسسه نداشته و صرفا این فرد در قالب کرسی های آزاداندیشی دعوت شده بود تلاش کردند اصل سهل انگاری صورت گرفته را ناخواسته جلوه دهند. حتی روابط عمومی این مرکز بروز چنین وقایعی را مستلزم پیگیری حقوقی دانسته و حق موسسه را محفوظ دانستند اما دریغ از یک اقدام عملی برای جلوگیری از بسط ناخواسته خرافات و جعلیات در جامعه ایرانی! آیا تاکید بر مورد حمایت نبودن یک فرد در حالی که وی به نام موسسه در جامعه جولان می دهد کافی است؟

در همان جلسه کذایی و سایر جلسات که از انتشار بی شمار سی دی آنها به عنوان مهر تایید موسسه امام خمینی بر اظهارات آقای روازاده استفاده شده است ادعاهای غیر دینی و بعضا آمیختگی واقعیت با تزئینات غیر واقعی و غیر شرعی ذیل بیان شده که متاسفانه هنوز پاسخی درخور و همه گیر از طرف جامعه دینی به آنها داده نشده است:

* پیامبر در شب معراج در آسمان هفتم حجامت می شوند. حضرت جبرئیل تاکید می کند که به امت ات سفارش کن حجامت کنند. (سوره اسراء آیه 1)- تفسیر المیزان جلد 20
*هیچ ملکی از ملائک خدا آن روز و در آن شب از من گذر نکرد الا این که به رسول خدا بفرماید "حجامت کن و امتت را سفارش کن به حجامت.
* وی در سی دی دیگری مدعی می شود خوردن گندم با سبوس در سوره جمعه منع شده است.
* در آشپزخانه همه 24 هزار پیامبر روغن کنجد بوده و بسیار روی این موضوع تاکید شده است. (شخص روازاده و موسسه تحقیقاتی (!) بدون مجوز وی متولی فروش روغن کنجد، نمک دریا و بسیاری از اقلام دیگر با ادعای شفابخشی است. ثروت به دست آمده از این تجارت کلان و پرسود خود قابل بررسی است.)

ما از علما و طلاب مشغول در موسسه علمی حضرت آیت الله مصباح و سایر مراکز حوزوی می خواهیم در این مسئله ورود کنند و بفرمایند که دروغ بستن به پیامبر یا تفسیر به رای قرآن شایسته حمایت است؟
لازم به ذکر است امام‌خميني(ره) و امام خامنه ای، هيچ‌گاه در هیچ برهه ای از تاریخ انقلاب با هيچ قسم از علم و دستاورد جديدي مخالفت نكرده و برخلاف ادعاهای فرد نامبرده و سایرینی که هر روز به تعدادشان افزوده می شود بزرگ ترین حامیان طب جدید و دانشگاهی که این افراد بدون علم و تفکر می خوانندش، بوده اند. حتی در علومی مانند درمان ناباروری و نازائی، سلول های بنیادی و یا علم ژنتیک که بعضی از مراجع غیرآگاه به علم روز با آنها مخالفت کرده اند شخص رهبر معظم انقلاب با روشنفکری بسیار، بزرگ ترین حامی دانشمندان و مراکز نوین رشته های مذکور بوده اند.

سوء استفاده از عقاید مذهبی، اندیشه های سیاسی و ارتباط گیری با جریان خطرناک انحرافی بروز یافته در دولت نهم و دهم از خصوصیات افرادی است که به نام سنت به جنگ با علم برخواسته اند در حالی که به واسطه ادعاهای گزاف و بدون پشتوانه خود موفق شده اند اعتبار سنت و دانشمندانی مثل ابن سینا و ابوریحان بیرونی را نیز به مسلخ ببرند. همه آنها که لباس علم به تن دارند شامل طلاب و دانشجویان موظف هستند با جعلیات، خرافات و علم ستیزان مبارزه کنند. امروز نزد من و شمای بسیجی برای بی اعتبار کردن کوروش و داریوش سر خود را زیر گیوتین می برند چون می دانند وابستگی بعضی از مرتبطین چند گروه مبلغ طب ایرانی به گروهک انحرافی لو رفته پس با موقعیت شناسی مثال زدنی آب خود را از جوی کذایی جدا می کنند به این امید که دوام دستگاه شان چند صباحی بیشتر تضمین شود.

روزی هم در جمعی دیگر به تحصیلات قابل بررسی شان در اروپا – ایتالیا- می بالند به این عنوان که ما غرب را تجربه کردیم و از راهی طی شده بازگشته ایم به دامان ایران باستان با آن تاریخچه فلان و بیسارش!
این زرنگی است و گرنه اگر کسی پایه ادعاهایش بر علم باشد نیازی ندارد در محله های فقیرنشین قم و اراک روشور و واجبی و حبوبات رایگان پخش کند تا از اقبال عام برخوردار شود. عزم ملی برای مبارزه با جهل لازم است، خدا از طلبه و دانشجو می پذیرد. تقبل الله

نشر در بولتن نیوز، عمارنامه، افسران و ...

مأخذ: سايرن

دکتر افشین احمدپور(پزشک و محقق در حوزه ی طب سنتی)

امزجه و گروه های خونی:

از جمله کرامات دیگر این نابغه ی دوران و ابن سینای زمان ، سنجاق کردن نظریه ی منسوخ تغذیه و گروه های خونی به اخلاط و امزجه ی افسانه ای است.

جالب اینجاست که ایشان متأسفانه در کتاب سخیف «شناخت طبایع» ، علی رغم سرقت آشکار نظریه ی منسوخ شارلاتان بزرگ غربی جناب آقای «Peter D'Adamo» - که کتاب های بی ارزش وی در ایران نیز تحت عناوین مختلف ترجمه شده و به چاپ رسیده است- هیچ نامی از وی به میان نیاورده اند تا مبادا قضیه بیخ پیدا کند!!

«پیتر دادامو» که یک شارلاتان تمام عیار فرنگی  و دقیقا ً مشابه خارجی برخی شارلاتان های وطنی است  در سال 1997 ، نخستین کتاب خویش را با عنوان «Eat Right 4 Your Type» منتشر کرد و پس از آن نیز به صورتی مسلسل وار کتب متعدد دیگری را به دست چاپ سپرد که تا به امروز نیز انتشار این کتب ادامه دارد. مبنای اصلی فرضیه ی رد شده ی وی این است که بشر در ادوار مختلف تاریخی دارای عادات غذایی مختلفی بوده که این عادات غذایی مختلف با گروه های خونی خاصی ارتباط مستقیم داشته است. به صورت خلاصه می توان نظریات وی درباره ی ارتباط ادوار مختلف زندگی بشر را با گروه های خونی به شکل زیر بیان کرد:

1-     گروه خونی O به  30 هزار سال پیش باز می گردد یعنی زمانی که انسان ، غذای خود را از طریق شکار حیوانات تأمین می نمود بنابراین گروه خونی O نخستین گروه خونی به وجود آمده در بشر است لذا می توان این گروه خونی را گروه خونی شکارچی(The hunter) نامید و براین اساس می توان نتیجه گرفت که افراد واجد این گروه خونی می بایست برای حفظ سلامتی خود از غذاهای سرشار از پروتئین مانند گوشت استفاده کنند.

2-     گروه خونی A  پس از گروه خونی O به وجود آمده و به حدود 20 هزار سال پیش باز می گردد یعنی زمانی که انسان در برخی مناطق زمین به سوی زندگی کشاروزی روی آورد و قوت غالب خویش را از محصولات کشاروزی تأمین می نمود. از این رو می توان گروه خونی A  را گروه خونی کشاورز(The cultivator) یا  گروه خونی کشاورزی(The agrarian) نامید. افراد دارای این گروه خونی قاعدتا ً برای حفظ سلامتی خویش ناگزیر از مصرف غذاهای گیاهی اند و باید از گوشت پرهیز نمایند.

3-     سومین گروه خونی به وجود آمده در بشر ، گروه خونی B بوده که زمان پیدایش آن به حدود 10هزار سال قبل باز می گردد یعنی به دوره ای که برخی اقوام با اهلی کردن برخی حیوانات و پرورش آنها به زندگی کوچ نشینی روی آوردند. همانطور که انتظار می رود گروه خونی B را می توان گروه خونی کوچ نشین(The nomad) نامید و این به آن معنا است که افراد دارای این گروه خونی ناچارند که برای داشتن زندگی همراه با سلامتی ، محصولات لبنی را قوت غالب خویش قرار دهند.

4-     جدیدترین گروه خونی به وجود آمده در بشر گروه خونی AB می باشد که تاریخچه ی پیدایش آن به 1000 سال پیش باز می گردد. این گروه خونی که گروه خونی معمّا(The enigma) نامیده شده است در حقیقت ماهیتی فی مابین گروه خونی A وB دارد و به همین دلیل افراد دارای این گروه خونی باید در زندگی روزمره ی خود از غذاهای مناسب برای گروه های خونی A وB به صورت متعادل استفاده کنند.

آنچه که بیان شد در حقیقت چکیده ی نظریه ی منسوخ و فاقد پشتوانه ی جناب «پیتردادامو» است که صد البته بارها و بارها طی تحقیقات گوناگونی غلط بودن آنها به اثبات رسیده است. به عنوان مثال بسیاری از محقّقان حوزه ی ژنتیک معتقدند که گروه خونی A نخستین گروه خونی به وجود آمده در بشر بوده است و پاره ای دیگر نیز بیان کرده اند که تاریخچه ی آلل های تعیین کننده ی گروه های خونی به چند میلیون سال قبل باز می گردد. همچنین طبق تحقیقات باستان شناسانه ، بشر برای نخستین بار در قاره ی آسیا و آفریقا به زندگی کوچ نشینی و پرورش چارپایان اهلی روی آورده در صورتی که مردمان این دو قاره بیش از مردمان اروپایی دچار مشکل کمبود آنزیم تجزیه کننده ی قند شیر(Lactase deficiency) هستند و این با ادّعای جناب «پیتردادامو» در تضاد است.ادّعاهای ایشان در باب «لکتین» های غذایی نیز نوعی گزافه گویی است و به هیچ سند معتبری مستند نیست.

علی ایّ حال ٍ به نظر اینجانب تمامی دلایل اقامه شده توسط شارلاتان بزرگ غربی بدون التفات به ادلّه ی مخالفان وی نیز مشتی یاوه گویی  است زیرا علاوه بر آنکه به لحاظ علمی ، پوچ بودن آنها ثابت شده ، با مستندات قرآنی و روایی اسلام نیز در تضاد کامل می باشد زیرا آنچه «پیتر دادامو» بیان کرده بر مبنای این فرض است که انسان در ادامه ی فرآیند تکامل داروینی به وجود آمده و به همین علت نیز نخستین گروه خونی را متعلق به 30 هزار سال پیش می داند اما علاوه بر آنکه مطابق نصّ صریح آیات قرآن ، نظریه ی تکامل داروین به هیچ وجه شامل حضرت آدم علیه السلام و همسر نازنین ایشان نمی شود ،  بر اساس اسناد و مدارک تاریخی و روایی نیز از زمان هبوط حضرت آدم علیه السلام تا به امروز ، چیزی بین شش تا ده هزار سال گذشته است و بر این اساس سخن گفتن از گروه خونی دوران شکارچی بودن انسان در سی هزار سال پیش ، ادّعایی است که با صد من سریش هم به جدّ بزرگ ما نمی چسبد!!!!

ادامه دارد...

پی نوشت: قصد داشتم دیگر درباره ی ابوالحبیب و نبوغ علمی اش چیزی ننویسم چون احساس تهوع می کنم اما در قسمت نظرات جناب سید رضا صالحی صاحب وبلاگ عطاری به زعم خودشان فیل هوا کرده اند و معتقدند که جناب ابوالحبیب علاوه بر رونویسی از کتاب «پانزده روز تا سلامتی» صاحب کرامات دیگری هم هستند. لذا به بحث سرقت شده ی گروه های خونی و امزجه هم نگاهی خواهیم کرد تا بدانیم که نبوغ ابوالحبیب تا چه حد است.البته این جماعت در کتاب هایشان از این دست دله دزدی های به اصطلاح علمی زیاد کرده اند اما متاسفانه یا خوشبختانه هر بار به کاهدان زده اند.