ناروا از بعضى ها

دکتر افشین احمدپور

ای برادر! تو همه اندیشه ای!!                پس چرا اینقدر فکر گیشه ای!!!؟

مسعود ده نمکی را کمتر کسی است که نشناسد و اگر حمل بر اغراق نشود گمان می کنم خیلی ها در کشور ما هستند که «برادران لومیر» را نمی شناسند اما «برادر ده نمکی» را می شناسند!!!

برادر ده نمکی نه نوه ی «عبدالحسین سپنتا» است و نه ایضا ً نبیره ی «ابراهیم خان عکاس باشی» ، وکیل و وزیر هم نبوده ، گردن کلفت ترین رفیقش هم «حسین الله کرم» است که خیلی ها در این کشور او را هم نمی شناسند! خوردن چند لقمه تُن ماهی و چند جرعه شربت آب لیمو در دوکوهه هم بعید است که چنین شهرت روزافزونی نصیب یک رزمنده ی جوان کند! گاز دادن با هوندای دویست و پنجاه سی سی آلبالویی رنگ گلگیر دار در خیابان ولی عصر نیز هنری نیست که فقط مختصّ ذات یگانه ی جناب ده نمکی باشد! انتشار «شلمچه» و توقیف «جبهه» در تاریخ این سرزمین پر از جنجال هم چندان محلّی از اعراب ندارد!! پس مسعود خان ده نمکی چه هنری دارد که چنین شهره ی آفاق شده و به تعبیر «سعدی» هر کجا رود قدر بیند و بر صدر نشیند!!؟ پاسخ یک کلمه است:

هنر هفتم!

صد البته همانگونه که خوانندگان اهل فضل مستحضرند لفظ محدود است و معنی فراخ لذا همانگونه که توپ بازی دو تیم «پیروزی» و «استقلال» و ایضا ً «بارسلونا» و «رئال مادرید» فارغ از همه ی تفاوت های زمین تا آسمانشان «فوتبال» نامیده می شود در هنر هفتم نیز داستان به همین منوال است و از آنجا که ما به قول حکما نزاع لفظی نداریم بنده نیز بر سبیل مماشات به بالا و پایین پریدن و این سو و آن سو دویدن و تکان خوردن سر و کله و لب و لوچه ی  چند نفر در مقابل دوربین برادر ده نمکی نام «سینما» را می گذارم و امیدوارم که کسی از من به خاطر این تسمیه ی بی وجه آزرده خاطر نشود!!

سینمای ده نمکی با «فقر و فحشا» آغاز می شود. مستندی که از تعدادی مصاحبه ، چند موسیقی پاپ اعتراضی ، یک مقاله ی بلند از یوسفعلی میرشکاک با جامه و ریش و سبیل منحصر به فرد و مقداری مخلّفات دیگر تشکیل شده و تمام هدف آن این است که به نحوی از انحاء به مخاطب خود بقبولاند که فاحشه ها آنقدرها هم فاحشه نیستند و خیلی هایشان اگر می توانستند به جای هفته ای یک بار مرغ به دندان کشیدن روزی یک بار این عمل واجب را ادا بفرمایند هرگز فاحشه نمی شدند!

ده نمکی در «فقر و فحشا» ضمن تطهیر تلویحی روسپی گری به صورتی آشکار تمام تقصیرها را به گردن ریخت و پاش های مسوؤلینی انداخت که مثل همیشه فاقد زمان ، مکان و نام مشخص بودند! اما برادر ده نمکی خوب می دانست که به دلیل همزمانی انتشار مستند با سال های پایانی دولت اصلاحات ، پیام وی مرجع ضمیر خود را خواهد یافت لذا نه تنها خبری از برادران کفن پوش نشد و جناب ده نمکی هم به خاطر زیر سؤال بردن عدالت علوی! سر از اوین در نیاورد بلکه همین مستند کم هزینه و پر مخاطب راه را برای قدم های بعدی برادر ده نمکی هموار کرد تا وی بر اساس شمّ قوی مخاطب شناسی ، مستند دیگری را به تصویر بکشد.

«کدام استقلال؟ کدام پیروزی؟» دومین و آخرین مستند جنجال برانگیز برادر ده نمکی بود که در ادامه ی دنباله سازی های فکری برای بررسی ریشه های فقر ، این بار «فوتبال» را در کنار «فقر» دراز کرده و به صورتی بسیار محافظه کارانه به ثروت غیر معقول و غیر مشروع برادران مشغول به جهاد فی سبیل الله در خط مقدم توپ بازی! پرداخته بود.

ده نمکی که پیش از این در زمان نشریه یازی هایش شعر «کدام استقلال؟کدام پیروزی؟» به قلم «امیری اسفندقه» را حواله ی بازیکنان و تماشاچیان شهرآورد کرده بود این بار با ژستی کاملا ً محافظه کارانه و از دریچه ی دوربین روی دست و گاهی روی سه پایه! تصویری خاکستری از شاخ به شاخ شدن این دو تیم به نمایش در آورده بود که هیچ شباهتی به آن شعر پر از اعتراض نداشت.

اجازه بدهید شعر«امیری اسفندقه» را یک بار دیگر با هم بخوانیم:

حضور گم شده ی صد هزار آدم گم

حضور وحشی رنگ

طنین نعره ی مسلول و خنده ی مسموم

طنین دغدغه ، جنگ

یکی به عربده گفت : درود بر آبی

به هر کجا که روی رنگ آسمان آبی ست

به طعنه گفت کسی با غرور و بی تابی

ولی نبود آبی ، خون هیچ کس هرگز

درود بر قرمز

فضای ساده و سبز زمین ازادی

در انفجار صدای ترقه ها در دود

نود دقیقه کدورت نود دقیقه کبود...

در آستانه ی در

غریب و غمزده طفلی کنار وزنه ی پیر

به فکر سنجش وزن هزار نا موزون

و پیر مردی گنگ

تکیده،تشنه،به دنبال لقمه ای روزی

کدام استقلال؟ کدام پیروزی...؟

با آنکه «امیری اسفندقه» ،  ذات واقعی شهرآورد و ناموزون بودن تماشاچیان این رویداد ورزشی را در شعر خویش فریاد زده و جناب ده نمکی هم در روزهای آرمان گرایی اش آن را عینا ً در دست پخت گوتنبرگی اش به چاپ رسانده بود اما در مستند «کدام استقلال؟ کدام پیروزی؟» دیگر نه اثری از افراد ناموزون بود و نه خبری از طنین خنده ی مسموم!! فقط چند نما از خودروهای آخرین مدل فوتبالیست ها و طواف کودکان فقیر بر گرد آن خودروهای کذایی!

انگار که برادر ده نمکی نشنیده بود که چگونه تماشاچیان با وحدت کلمه! خواهر و مادر مربی و بازیکن و داور را مورد توجّهات ویژه ی خویش قرار می دهند! و گویی ندیده بود که چگونه میلیاردها تومان از اموال بیت المال در حلقوم سیری ناپذیر فوتبال ریخته می شود به این امید که جهالت مردمان این دیار هر روز بیشتر از دیروز شود و ندانند که چه هستند و چه می خواهند!!

البته یقینا ً برادر ده نمکی از این نکات نغز به خوبی آگاه است اما چه می شود کرد که آن ماچ تاریخی فصل الخطاب همه ی اندیشه ها و حرف هاست!!!!

علی ایّ حالٍ مستند «کدام استقلال؟کدام پیروزی؟» نیز به دلیل بی بو و بی خاصیت بودن ذاتی اش جنجال چندانی به پا نکرد و فقط چند تن از این برادران اهل توپ بازی که به زعم خودشان اهمیت فراوانی در شکل گیری تاریخ زندگی بشر دارند و در زمره ی بزرگان اند اعتراضاتی چند به برادر ده نمکی داشتند که چرا موجب تشویش اذهان عمومی راجع به ورزش استراتژیک و بین المللی فوتبال شده است و برادر ده نمکی هم در یک مصاحبه به صورتی اساسی از دل آنها در آورد که متأسفانه حقیر در حال حاضر به متن آن مصاحبه دسترسی ندارم!

دوران مستندسازی یا به تعبیر بهتر مستندبازی! برادر ده نمکی اگر چه از منظر فرم دوران مهمی در زندگی هنری! وی محسوب نمی شود اما از نظر محتوایی به خوبی به مخاطب می فهماند که در ذهن فیلمساز چه می گذرد و خط سیر وی در آینده چه خواهد بود.

ادامه دارد...

چند شب پیش مشغول سیر و سیاحت در فضای مجازی بودم که به طور اتفاقی به فایلی صوتی از جناب مهدی هادوی تهرانی برخوردم. ایشان که نظراتشان در این مورد خاص با نظرات حقیر قرابت عجیبی دارد در بخشی از سخنان خود با حالتی طنز آمیز جناب مهندس پروفسور دکتر! جمشید خدادادی و طب من در آوردی قرآنی را مورد عنایت ویژه قرار داده و  چنین فرموده اند:

"...این نوع رویکرد که حالا بعضی ها اسمش رو می ذارن طب اسلامی ، بعضی ها از این هم جلوتر؛ طب قرآنی! هر چیزی از خودشون در میارن... این طب قرآنیه! قرآن دیگه چیه؟!! حالا اسلامی باز وسیع تره ، یه کمی می شه بافت بهش ضمیمه کرد! قرآنی چه ربطی داره؟! اون طرف راجع به دیگ زودپز می گه! می گه طب قرآنی!!...چه ربطی داره؟! قرآن به دیگ زودپز چیکار داره؟! الان(؟) که آقا مثلا ً تعمیرکار هواپیما بوده ، حالا برداشته چهار روز مطالعه کرده! کتابم می نویسه و تبلیغشم می کنند!!... حالا احیانا ً بعضی از حرفاشم درست در میاد! ما نمی گیم همشم اشتباهه! خوب بله! ممکنه یه کسی تو تجربه ی علمیش یه چیزاییشم درست در بیاد! این متأسفانه این اشتباهه! و بعضی ها هم فکر می کنن که این مربوط می شه به کمال دین! ربطی نداره به کمال دین!! ربطی به خاتمیت نداره! مگه ما قرار شده مثلا ً تمام فرمول های آینشتاین رو از تو قرآن در آریم؟! اگه در نیاد قرآن نقص پیدا می کنه!؟ قرآن اومده بوده نسبیت آینشتاین درس بده؟!! قرآن که برای این کارا نیومده که!..."

پی نوشت نخست: مدتی است که درگیر امتحانات پایان ترم انجمن سینمای جوان هستم و به همین خاطر فرصت نمی کنم چیزی قلمی کنم.اگر خدا بخواهد ظرف چند روز آینده قسمت سوم نقد حکیم! آل اسحاق یا نقد جناب ده نمکی و فیلم رسوایی را به رشته ی تحریر خواهم کشید.هر کدام آن را که ضروری می دانید در قسمت نظرات بیان بفرمایید.

پی نوشت دوم:جناب دکتر منتظر! صاحب نظریه ی یکسان بودن غراب و اردک!! در آخرین مطلب وبلاگ خویش وارد حوزه ی ماوراء الطبیعه شده و  ادّعا کرده که خزعبلات وبلاگی اش را به دستور رهبری نگاشته است!! آن هم نه در بیداری بلکه در عالم رؤیا!! آن هم نه در رؤیای خودش! بلکه در رؤیای رفیق قافله اش!! البته بنده گمان می کنم که بیان چنین مطالبی ناشی از رسوب سودای سوخته ی حاصل از هضم رابع بادمجان بر فشر خاکستری مغز است اما به هر صورت ایشان نکته ای گفته و بهتر است که حقیر هم در جوابشان نکته ای بگویم!

نقل است که روزی مردی به نزد ملّا آمد و مدّعی شد که دیشب در عالم رؤیا وارد حریم ملکوت شده است! ملّا که خودش اینکاره بود رو به سوی آن مرد کرد و گفت:

- آیا وقتی که در عالم ملکوت مشغول سیر و سیاحت بودی چیز نرمی به صورتت برخورد نکرد؟

مرد گفت: آری!

ملّا گفت: آن چیز نرم دم الاغ من بود!!!!....

پی نوشت سوم: جناب هادوی تهرانی در سخنان خودشان دچار چند اشتباه شده اند که اگر ضرورتی احساس شود در باب آن سخن خواهم گفت.

مأخذ:طب لعنتي

دکتر افشین احمدپور(پزشک و محقق در حوزه ی طب سنتی) 

ای دل طریق رندی از محتسب بیاموز

مست است و در حق او کس این گمان ندارد!!

جناب «محمد آل اسحاق» معروف به «حکیم! آل اسحاق» و ایضا ً «آیت الله! آل اسحاق» و بعضا ً «دکتر! آل اسحاق» در ادامه ی مصاحبه ی اعجاب انگیز خود ضمن تقسیم بندی طب به دو بخش «مافیایی» و «سنتی» چنین فرموده است:

"معيار طبّ جديد بايد عوض شود. الآن طب دو بخش است: طبّ مافيايي و طبّ سنتي. طبّ سنتي مثل تعليم قرآن، مقدّس است و معلّم طبّ حقّ پول گرفتن ندارد."

ایشان که طبق خیال بافی های خودشان در سن 33 سالگی تنها یک وجب!! تا مرجعیت فاصله داشته به خاطر جهل مرکّب خویش ، صراحتا ً تمامی سیستم پزشکی طب مدرن را مافیایی قلمداد می کند و طب سنّتی را مانند تعلیم قرآن مقدّس می شمارد!

بنده با دله دزدهایی که این روزها به نام طب سنّتی ، نمک دریا می فروشند و حدیث جعل می کنند و عوام فریبی می نمایند و نسخه ی سرطان از قرآن استخراج می فرمایند کاری ندارم! این شیادها خیلی زودتر از آنکه فکرش را هم بکنند رسوا خواهند شد اما بینی و بین الله ، جناب «آل اسحاق» که خودشان مدّعی اند بر فراز منبر به مدت ده سال «قانون» بوعلی تدریس کرده اند چگونه به خود جرأت می دهند در کسوت روحانیت ، طبی که نسخه های طبی آن مالامال از مشروبات الکلی و مدفوع سگ و ادرار شتر و آلت تناسلی الاغ است را در کنار قرآن بگذارند و آن را مقدّس بشمارند!؟؟؟؟

جناب حکیم «آل اسحاق» گویی به خاطر  ابتلای به آلزایمر فراموش کرده که فقط در جلد هفتم ترجمه ی «قانون» فصل مشبعی به روش درست کردن انواع و اقسام مشروبات الکلی اختصاص یافته که عرق خورهای حرفه ای و هفت خط که عمری ساقی می خانه و خرابات بوده اند هم نام بعضی از این شراب ها را نشنیده اند چه رسد به آنکه طرز تهیه ی آن را بدانند!

البته دوستان توجه داشته باشند که جناب «حکیم!! آل اسحاق» که در سن سی و سه سالگی تنها یک وجب!! با مرجعیت فاصله داشته اند و این فاصله ی یک وجبی پس از گذشت پنجاه سال هنوز هم طی نشده! چندان از تجویز بی رویه ی شراب در نسخه های طب سنتی بی خبر هم نیستند زیرا در شماره ی 2 نشریه ی «پگاه حوزه» در مصاحبه ای ذیل عنوان«قابلیت های پنهان در حوزه و روحانیت / گفت وگویی در مقوله طب سنتی حکیم آل اسحاق» چنین فرموده است:

"محمد خوارزمشاه مریض می شود، اطبا هر چه معالجه می نمایند، نتیجه نمی دهد و او ناتوان در بستر می افتد. به عنوان آخرین طبیب به سراغ بوعلی می روند؛ بوعلی سینا سنّش از دیگر اطبا کمتر بود و آن ها رقیب او بودند، بوعلی پس از یک سری تحقیقاتی متوجه می شود که همه اعضای رئیسه خوارزمشاه سالم است و تب هم ندارد. می گوید بروید شراب کهنه بیاورید. شراب کهنه هفت ساله آوردند. بوعلی چند لیوان از آن شراب را به شاه می دهد و بعد نبض مریض را در دست می گیرد و به نی نواز ماهری می گوید: اسامی شهرهای ایران را در «نی» بگو. او با آهنگی خاص نام شهرها را یکی یکی می گوید تا به شهر خوارزم می رسد. بوعلی می گوید: حالا در خوارزم اسم کوچه ها را بگو. نی نواز کوچه ها را می گوید تا به کوچه ای که منزل برادر خوارزمشاه در آن بود، می رسد. سپس بوعلی می گوید: ساکنین این کوچه را بخوان تا این که به خانه برادر خوارزمشاه می رسد. بوعلی ادامه می دهد که اعضای آن خانواده را بشمار، با در اختیار قرار دادن لیستِ اعضای خانواده، نی نواز اسامی پدر و مادر و خواهران و برادران را می گوید تا این که به نام دختری که محمد خوارزمشاه عموی او بود، می رسد. در این موقع، بوعلی سینا می گوید: «که محمد خوارزمشاه عاشق دختر برادرش شده است من با این ترفند معشوقه اش را پیدا کردم. در هر مکانی که به معشوقه اش مربوط می شد، نبض مریض بیشتر می زد تا این که به نام این دختر رسید، نبضش به شدت زد. استاد در ادامه بیان می کند: جالب این که بعد از تجمّع اطبّاء، فقهای اهل تسنن جمع می شوند و برای ازدواج دختر برادر از نظر شرعی چاره ای می جویند و بالاخره برای سلامتی جان شاهنشاه این ازدواج صورت می گیرد و با ازدواج خوارزمشاه با دختر برادرش حال وی بهبود می یابد."

ملاحظه می فرمایید که حضرت آیت الله یک وجب مانده به مرجعیت! با چه شور و شعفی داستان من در آوردی طبابت شراب آلوده ی حضرت «بوعلی» را برای نشریه ی حوزه ی علمیه تعریف می کند و ککش هم نمی گزد که خوانندگان غالبا ً نادان چنین اباطیلی چگونه می خواهند « رجس من عمل الشیطان» قرآن را با قصه گویی یک روحانی پریشان جمع بفرمایند که نه سیخ بسوزد و نه کباب !!!

جناب «حکیم! آل اسحاق» در ادامه ی پریشان گویی های خویش سخن جالبی بیان می کند که علی رغم دروغ بودن به شدّت بامزه است:

" ما از اوّل در اينجا يك قِران از كسي پول نگرفتيم؛ نه براي تدريس و نه براي معالجه. اينجا هم مثل قضاوت و تعليم قرآن نمي‌شود اجرت گرفت؛ [بلكه] دولت بايد از بيت‌المال زندگي طبيعي و آبرومندي براي آنها تأمين كند. امّا طبّ مافيايي بر گرد گوسالة طلايي، يعني پول طواف مي‌كند. آنها تاكتيك‌هايي دارند؛ اوّلاً آنها مي‌ترسانند؛ در مقابل در طبّ سنّتي طبيب تا مريض را مي‌بيند مي‌گويد: «بسم الله الرّحمن الرّحيم»، شفا دست خداست و طبيب بهانه است. هدف طبّ مافيايي فقط كسب پول است؛ پول‌هاي كلان. مثلاً مي‌گويند هزينه‌اش يك ميليون تومان است، آن را به حسابم بريز و فيش آن را بياور تا من نسخه بنويسم و اگر نسخه بنويسد، ولي مريض نتواند پول بدهد، نسخه را از او مي‌گيرد و پاره مي‌كند. كارهاي عجيبي مي‌كنند. ولي همان‌طور كه گفتيم طبّ سنتي مثل تعليم قرآن، مقدّس است. ما طبّ سنّتي را انتخاب كرديم. نه طبّ مافيايي را و از هيچ كس هم پول نمي‌گيريم. الآن هر شب حدود130 تا 140 نفر مريض از اقصا‌نقاط دنيا مي‌آيند و اينها همه آثار همان جاهدوا فينا است"

ایشان مدّعی شده که دم و دستگاه عوام فریب حضرتشان از کسی پول نمی گیرد!! البته در بخشی از این قصه ی غم انگیز حق با جناب حکیم!! است.در دم و دستگاه ایشان برای معاینه از کسی پول نمی گیرند! البته معاینه که چه عرض کنم! پهن کردن تور برای به دام انداختن بیمار نادان و بی خبر از همه چیز و همه جا! آن هم توسط کسانی که حتی الفبای طب را نیز نمی دانند! اما این سکّه ی قلب وجه دیگری نیز دارد که انسان را به یاد آن ضرب المثل معروف عربی می اندازد که:

« ما أرخص الجمل لو لا الهرّة»

داستان این ضرب المثل این است که روزی مردی عرب شترش را گم کرد و ناامید از یافتن شتر، نذر کرد که اگر شتر را بیابد آن را به یک درهم بفروشد. مدتی که گذشت شتر پیدا شد و مرد عرب که می دید شتر پانصد درهمی را به خاطر جنباندن فک وقت نشناس باید به یک درهم بفروشد چاره ای اندیشید! گربه ای را به شتر بست و وارد بازار شد و فریاد کشید که این شتر را به یک درهم می فروشم و گربه را به پانصد درهم! به شرط آنکه هر دو معامله با هم انجام شود!!!

حالا قصه ، قصه ی دغل کاری سیستم حضرت حکیم! آل اسحاق است که مریض را رایگان معاینه می کنند و آنگاه ، وقت درمان که می رسد به خاطر چند شیشه عرق و چند بسته گیاه آشغال و چند دانه کپسول ، طوری مریض را می چاپند که سه برابر قیمت معاینه از گوشه ی همیان سود خالص سر ریز کند!!!!

جناب آل اسحاق در میان اباطیلی که در جواب مصاحبه گر سر هم کرده ، مدّعی شده که در طب مدرن بیمار را می ترسانند! البته بنده هم معتقدم که برخی از دوستان در حوزه ی طب مدرن هم از همین روش های کثیف برای کسب جیفه ی آلوده ی دنیا سود می برند اما این ربطی به طب مدرن ندارد! دله دزد ، دله دزد است! حالا یک وقت از دیوار مردم بالا می رود! یک وقت در کسوت طب سنتی مردم را می چاپد ، یک وقت هم در هیأت طبیب طب مدرن ملت را سر کیسه می کند!!

البته سگ همین دله دزد که با کراوات گل قرمز و با مدرک متخصص و فوق تخصص ، مردم را سرکیسه می کند شرافت دارد به آنهایی که ریش می گذارند و دم از اسلام می زنند و با استفاده از دین ، کاسبی به راه می اندازند!!!! همان هایی که نمک دریای فاقد یُد و مالامال از آلودگی را کیلویی 60 تومان می خرند و کیلویی ششصد تومان و گاهی هزار و ششصد تومان در نمایندگی های خود پخش می فرمایند و در صدا و سیما و طرح ولایت و نماز جمعه هم حق البوق دارند!!!

جناب حکیم! آل اسحاق! یا آیت الله! آل اسحاق! یا هر چه که هستی!

بنده خودم همین چند روز پیش یکی از بیماران شما را زیارت کردم که برای درمان «واریس» و «آکنه» به دکان شما مراجعه کرده بود! شاگردان جالینوس افکن شما برای درمان ایشان 77000 تومان نسخه پیچیده بودند!!! البته قبول دارم که این رقم در برابر نسخه های یک میلیون تومانی حکیم دکتر فلانی! و مهندس دکتر! بهمانی چیزی نیست! قبول هم دارم که فلان طبیب نمای پوفیوز به اسم درمان قطعی ام اس ، ده ها میلیون تومان از مردم گرفت و در ارمنستان بیمارستان ساخت و وزارت بهداشت بی بخار ما فقط به بستن دکانش در تهران اکتفا کرد! اما بینی و بین الله اجازه بدهید که یک روده ی راست در شکم شما جماعت طبیب نما دیده شود! اینکه شما می گویید "ما از اول در اینجا یک قران از کسی پول نگرفتیم" یک جمله ی صد در صد دروغ است!! شاید 77000 تومان برای شما پول نباشد اما بالاخره برای خیلی ها پول است! شما که از طب و طبابت چیزی نمی فهمید! دست کم سعی کنید راستگو باشید!!

ادامه دارد....

پی نوشت نخست: پس از جناب آل اسحاق اگر عمری به دنیا باشد و حقیر و وبلاگ حقیر در خم فنا نیفتیم و رنگ عدم به خود نگیریم و زیر پای فیل نیفتیم و همچون نیل نشویم نوبت به پیک شفا و سید محمد موسوی می رسد که پیش از این بیانیه ای علیه حقیر صادر فرموده بودند و بنده مترصد بودم که فرصتی دست دهد تا چنان رنگی شان کنم که با هیچ پاک شومایی نشود پاکشان کرد! حالا آن زمان فرا رسیده! تا باد چنین بادا!!!!

دست بوعلی از آستین آل اسحاق (گفت‌وگو با آيت الله آل اسحاق)

چه شد كه شما به حوزة طبّ روي آورديد و در ادامة تحصيلات حوزوي خود، طبّ را انتخاب كرديد؟ در اين زمينه آيا خودتان كار كرديد، يا استاد داشتيد؟

چه سالي بود؟

پس استاد نداشتيد؟

ويژگي طبّ بوعلي چيست و چه تفاوتي در طبّ او وجود دارد كه در مقايسه با طبّ‌ها و روش‌هاي سنّتي ديگر مثل طبّ هندي، ژاپني و... آن را ماندگار كرده است؟

كلّ سطح را يك ساله تمام كرديد؟

اركان طبّ بوعلي را در كجا مي‌توان يافت؟

معايب طبّ جديد كه در سده‌هاي اخير بروز كرده و همة بشر را درگير كرده است، چيست؟

براي حفظ، ثبت، انتقال و ماندگاري روش‌هايي كه به آنها رسيده‌ايد، چه كرده‌ايد؟

الآن سيستم پزشكي كشور و وزارت بهداشت از شما حمايت مي‌كنند؟

موضوع مجلة ما انتظار و مهدويّت است و چيزي كه در سال جديد در پي آن هستيم با اين رويكرد بوده كه در شهر و جامعة منتظران همه چيز بايد رنگ و بوي انتظار بگيرد؛ تغذيه، بهداشت، تعليم و تربيت و ... اگر بخواهيم به سوي ايجاد جامعة منتظر پيش برويم بايد روش‌هاي تغذية جامعه اصلاح شود، نظر شما چيست؟

طبق آية قرآن: «و لحم طيرٍ ممّا يشتهون» گوشت مرغ نيز در بهشت وجود دارد، نظر شما در اين مورد چيست؟

نظر شما دربارة غذاهاي جديد كه الآن در بازارها وجود دارد، مثل مرغ‌ها، غذاهاي بسته‌بندي شده و آماده چيست؟ مشكلات تغذية جديد چيست؟

دعا بفرماييد؟

از اينكه در اين گفت‌و‌گو شركت كرديد متشكريم.

پي‌نوشت‌ها:
بحارالانوار، ج1، ص220
سورة واقعه(56)، آية 62
سورة جاثيه(45)، آية 13
سورة انعام(6)، آية 75
سورة عنكبوت(29)، آية 69
سورة بقره(2)، آية 35
سورة واقعه(56)، آية 21
سورة مائده(5)، آية 114

پی نوشت: دوستان گرامی از اینکه در حال حاضر قادر به پاسخ گویی به نظرات نیستم شرمسارم اما هر یک از دوستان اگر درباره ی اراجیف بیان شده در مصاحبه ی مذکور نظری دارد می تواند بیان کند تا در اولین فرصت نقدی بر برخی از فرازهای این مصاحبه داشته باشم.البته همانطور که قبلا ً گفتم وضعیت دنیای حقیقی شیر تو شیر است و وضعیت دنیای مجازی هم فیل تو فیل! لذا اگر دوباره وبلاگ را فیلتر کردند تعجب نفرمایید.فعلا ً سنبه ی شارلاتانیزم و دروغگویی و کاسبی به نام دین پر زور تر است اما نگران نباشید چون مستند طب لعنتی در راه است!!